เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 15 เรือนสี่ประสาน: กองทัพใหญ่บุกเข้าเมือง ระบบของฉันเผ่นหนี

6 นาที· 1.4K คำ

อี้จงไห่กรีดร้องราวกับหมูถูกเชือด โจวจิ่งหมิงไม่สนใจเขาแม้แต่น้อย ตรงเข้าไปคว้าคอเสื้อของจิ่งอันแล้วลากกลับมา

“ฉันพูดไปกี่รอบแล้วว่าอย่าแทงท้อง แกก็ไม่ฟัง!”

พวกเพื่อนบ้านที่ยืนอยู่รอบ ๆ เห็นโจวจิ่งหมิงจับน้องชายที่คอเสื้อแล้วอบรม ต่างก็ถอนหายใจโล่งอกกันเป็นแถว

โจวจิ่งหมิงนี่เข้าใจเหตุผลจริง ๆ แค่เรื่องขัดแย้งกันนิดหน่อย จะไปถึงขั้นเอาชีวิตกันได้ยังไง!

แต่ยังไม่ทันที่พวกเขาจะตั้งตัวได้ โจวจิ่งหมิงก็เปลี่ยนเรื่องพูดทันที “แทงท้องแบบนั้นเดี๋ยวเดียวมันยังไม่ตายหรอก พออีกฝ่ายรู้ตัว แกอาจโดนสวนกลับเอาได้

ถ้าจะลงมือให้ถึงตายก็แทงคอ แทงทีเดียวให้จบ ล้มลงตรงนั้นเลย

พูดไปกี่รอบแล้วก็ไม่ฟัง!”

“ซี้ด...”

ทุกคนสูดลมหายใจเฮือกใหญ่ให้เย็นวาบไปทั้งตัว ให้ตายเถอะ เมื่อกี้ชมเร็วไปหน่อย พี่ชายคนนี้ต่างหากคือยมบาลตัวจริง!

พูดจบ โจวจิ่งหมิงก็เดินไปหาอี้จงไห่ที่ยังเอามือกุมขาแล้วร้องโอดโอย

โจวจิ่งหมิงเอ่ยเสียงเรียบ “หยุดร้องได้แล้ว!”

พอเห็นโจวจิ่งหมิงเดินมา อี้จงไห่ก็นึกว่าเขามาขอโทษ

ใคร ๆ ก็รู้ว่าเวลาตัวเองตะโกนเสียงดัง ย่อมไม่ได้ยินคนอื่นพูด!

เพราะอย่างนั้น อี้จงไห่จึงไม่ได้ยินสิ่งที่โจวจิ่งหมิงสั่งสอนน้องชายเมื่อครู่เลย

“โจวจิ่งหมิง แก... แกถึงกับปล่อยให้น้องชายทำร้ายคนแบบนี้ ฉันจะไปแจ้งความจับพวกแกให้หมด! ครอบครัวแกเตรียมไปฉลองปีใหม่ในคุกได้เลย!”

“อ้อ? จะแจ้งความจับฉันงั้นเหรอ?”

โจวจิ่งหมิงเดินเข้าไปใกล้อี้จงไห่อีกสองก้าว พยายามกลั้นใจไม่ให้ได้กลิ่นฉี่กับอึที่ติดตัวอีกฝ่าย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป