เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 6 ยังจะให้ฉันก้มหัวอีกเหรอ?

8 นาที· 1.8K คำ

โจวจิ่งหมิงฝากน้องชายกับน้องสาวไว้ที่โรงเตี๊ยมแล้วก็ออกมา

ตอนนี้เขาจำเป็นต้องเอาทองแท่งเล็กในมือไปแลกเป็นเงินเหรียญเงินโดยด่วน

ดูจากราคาตลาดตอนนี้ ทองแท่งเล็กทั้งห้าแท่งของเขาคงแลกได้แค่ร้อยเจ็ดสิบกว่าเหรียญ ซึ่งไม่พอซื้อบ้านสักหลังด้วยซ้ำ!

เดิมทีเขากะว่าจะใช้เวลาช่วงบ่ายออกไปเสี่ยงโชค ดูว่าจะหาหนทางทำเงินได้บ้างหรือเปล่า

เดินไปได้สักพัก จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าในมิติเก็บของยังมีห่อที่นักฆ่ายัดให้เขาอยู่

เขาจึงหลบไปตรงโคนกำแพงที่ไม่มีคน แล้วแอบเปิดดู

ข้างในเป็นเสื้อผ้าชิ้นหนึ่ง ห่อกล่องใบเล็กเอาไว้

ในกล่องมีจดหมายอยู่ฉบับหนึ่ง

เขาคลี่ออกดู

ให้ตายสิ ยังเป็นภาษาญี่ปุ่นอีก!

“บ้าเอ๊ย!”

เกือบได้กลายเป็นคนทรยศชาติไปแล้วไหมล่ะ!

ถึงจะอ่านตัวหนังสือในจดหมายไม่ค่อยออก แต่มีหลายจุดที่เขียนคำว่า “เข้าเมือง” เป็นตัวอักษรจีนอย่างชัดเจน แค่นี้เขาก็อ่านออกแล้ว!

พอนึกเชื่อมโยงกับช่วงเวลาพิเศษในตอนนี้ และห่อของที่ส่งต่อกันอย่างลับ ๆ ล่อ ๆ นี่...

แค่ใช้เท้าคิด เขาก็เดาได้แล้วว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ไม่ได้การ!

ต้องรีบหาทางส่งของนี่ให้ทางการโดยเร็ว!

ถ้าสายลับญี่ปุ่นร่วมมือกับพวกฝ่ายเจียงไคเช็กก่อวินาศกรรมตอนกองทัพใหญ่เข้าเมือง เขาคงรู้สึกผิดไปจนตาย!

ทำยังไงดี? ทำยังไงดี?

จะไปหาคนของฝ่ายเราได้ที่ไหนล่ะ!

บ้าเอ๊ย ตอนนั้นทำไมไม่ดูหนังสายลับให้มากกว่านี้นะ!

“เฉียนฝู” “ว่าว” “ผู้ปลอมตัว” ต่อให้จำรหัสลับนัดพบได้สักคำก็ยังดี!

เขาเดินเตร่ไปพลางคิดกลุ้มไปพลาง ไม่รู้ตัวเลยว่ามาถึงปากถนนกั๋วจื่อเจี้ยน หรือก็คือถนนเฉิงเสียนแล้ว

เอาเถอะ หาเงินก่อนดีกว่า

ยังเหลืออีกหลายวันกว่ากองทัพใหญ่จะเข้าเมือง เรื่องสายลับค่อย ๆ คิดหาทางจัดการก็ได้

ตอนนี้เรื่องซื้อบ้านกับโอนกรรมสิทธิ์ต่างหากที่สำคัญกว่า

ความคิดของเขาเรียบง่ายมาก อย่างที่ว่าไว้ เมื่อมีอาวุธอยู่ในมือ ใจก็คิดอยากฆ่าคนขึ้นมา!

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป