เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 49 ได้จักรยานมาครอง

7 นาที· 1.5K คำ

เมื่อเห็นท่าทางของโจวจิ่งหมิง อาจารย์ใหญ่ก็พูดอย่างอารมณ์ดีว่า:

“ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลของพวกเธอพึ่งพาการลงมือทำเองมาตลอด ยึดหลักพึ่งพาตนเอง ไม่ใช่แค่ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลเท่านั้น ทั้งคณะวิศวกรรมศาสตร์ของพวกเธอก็ทำของใช้เองกันหมด ไม่ว่าจะเป็นวิทยุหรือเครื่องเล่นแผ่นเสียง”

ให้ตายสิ ภาควิชาวิศวกรรมเครื่องกลของเราจะเจ๋งขนาดนี้เลยเหรอ?

ต้องบอกว่าคนในยุคนี้ใจถึงกันจริง ๆ!

“อาจารย์ใหญ่ไม่ได้ล้อผมเล่นใช่ไหมครับ?”

“ฉันจะล้อนายเด็กโง่ไปทำไม เรื่องพวกนี้ยังไม่เท่าไรด้วยซ้ำ”

ดูเหมือนอาจารย์ใหญ่จะเล่าอย่างออกรส เขาเริ่มเล่าเรื่องสนุก ๆ ของมหาวิทยาลัยอื่นให้โจวจิ่งหมิงฟัง!

“ปี 1947 นักศึกษามหาวิทยาลัยเจียวทง ซึ่งตอนนั้นเรียกว่ามหาวิทยาลัยเจียวทงแห่งชาติ ยังขับรถไฟไปหนานจิงเพื่อยื่นเรื่องร้องเรียนกันเองเลย

ระหว่างทางก็ทั้งตัดทางผ่านภูเขา ทั้งสร้างสะพานข้ามน้ำ ทางรถไฟพังตรงไหนก็ซ่อมกันเอง จนเจียงไคเช็กยังตกใจ!”

อาจารย์ใหญ่ถังราวกับเปิดสวิตช์พูดไม่หยุด เริ่มเล่าเรื่องสนุก ๆ ของมหาวิทยาลัยอื่นให้โจวจิ่งหมิงฟัง

เวลาไหลผ่านไปโดยไม่รู้ตัว โจวจิ่งหมิงตั้งใจฟังอย่างมาก เขาสาบานเลยว่าตอนเรียนยังไม่เคยตั้งใจฟังขนาดนี้มาก่อน

ตอนที่เจ้าหน้าที่จากกรมอุตสาหกรรมการทหารเดินเข้ามา ก็ได้เห็นภาพเช่นนี้

อาจารย์ใหญ่แห่งมหาวิทยาลัยเป่ยผิงผู้สง่างามกำลังยืนอยู่บนโต๊ะ พูดสอนนักศึกษาคนหนึ่งที่นั่งอยู่ด้านล่างอย่างไม่หยุดหย่อน

ทั้งสองคนตั้งใจและจดจ่อกันสุด ๆ ขนาดพวกเขาเคาะประตูอยู่ตรงทางเข้าก็ยังไม่มีใครรู้ตัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป