เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 45 ยื่นมือช่วยเหลือ

7 นาที· 1.6K คำ

ห้องทำงานคณบดี มหาวิทยาลัยปักกิ่ง

“เหล่าเจิ้ง เรื่องนี้นายต้องให้ทางองค์กรออกหน้าช่วยจัดการแล้วล่ะ ยังไงตอนนี้เขาก็เป็นคนของสถาบันวิจัย นายเปิดปากก็จะให้ฉันไปขอตัวคนมาให้เลย หน้าฉันคงไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้นหรอกนะ!”

“เลิกเสแสร้งได้แล้ว ฉันรู้ทันความคิดของนาย นายคิดจะตัดหน้าแย่งตัวไปใช่ไหมล่ะ!”

แค่ก ๆ!

หวงเหมี่ยนจือโดนเพื่อนเก่าจับได้ว่าคิดอะไรอยู่ แต่ก็ไม่ได้รู้สึกกระอักกระอ่วนแม้แต่น้อย

“พูดอะไรของนาย ฉันเป็นถึงคณบดีคณะวิศวกรรมเครื่องกล ยังต้องแย่งตัดหน้าใครด้วยเหรอ?”

“โธ่ ท่านคณบดีใหญ่ของผม...”

เจิ้งหวยหย่วนจงใจลากเสียงยาว

“ก่อนพูดประโยคนี้ ช่วยถามศาสตราจารย์จางกับศาสตราจารย์ซ่งก่อนดีไหมว่าพวกเขายอมรึเปล่า? นายมีประวัติมาก่อนนะ!”

“เฮ้อ เรื่องมันตั้งกี่ปีมาแล้ว ฉันเองยังแทบลืมไปแล้ว นายยังจะขุดขึ้นมาพูดอีกทำไม!”

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังเถียงหยอกกัน โทรศัพท์บนโต๊ะก็ดังขึ้น

“ฮัลโหล? ใครพูดครับ?”

“คณบดีหวง ยินดีที่ได้รู้จัก ผมจ้าวฉี่เหิงจากสถาบันวิจัยยุทโธปกรณ์ครับ”

พอเจิ้งหวยหย่วนได้ยินว่าเป็นคนจากสถาบันวิจัย ก็รีบวิ่งไปข้างโทรศัพท์แล้วตั้งใจฟังทันที

“คืออย่างนี้ครับ”

จ้าวฉี่เหิงเอ่ยขึ้นอย่างไม่รีบร้อน

“วันนี้ผมเพิ่งรู้ว่าโจวจิ่งหมิงสหายร่วมงานของสถาบันเราเรียนกับศาสตราจารย์เจิ้งมาตลอด

ก่อนหน้านี้เราไม่รู้เรื่อง เลยปล่อยให้พรสวรรค์ของเด็กคนนี้ถูกมองข้ามไป”

“ตอนนี้ทางสถาบันตัดสินใจแล้วว่าจะสนับสนุนให้เด็กคนนี้ไปเรียนที่มหาวิทยาลัยของคุณ คุณพอจะช่วยจัดการให้เป็นกรณีพิเศษ จัดสอบเข้าให้เขาแยกต่างหากได้ไหมครับ?”

พอเจิ้งหวยหย่วนได้ยินแบบนั้น ก็ไม่สนแล้วว่าอีกฝ่ายเป็นคณบดีหรือไม่ เขาคว้าโทรศัพท์ไปทันที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป