เรือนสี่ประสาน: กองทัพบุกเมือง ระบบเผ่นหนี

ตอนที่ 27 ลานเป็ดเฉวียนจวี้เต๋อ

7 นาที· 1.7K คำ

ออกจากตรอกตระกูลฟาง โจวจิ่งหมิงก็ไม่คิดจะเดินไปแล้ว เขาไม่ได้เลือกนั่งรถรางซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของยุคนี้ แต่เลือกนั่งรถลากแทน

ชาติที่แล้วเขานั่งรถเมล์จนแทบอาเจียน รถรางนี่ก็คงไม่ต่างกันเท่าไร ไม่เห็นน่าสนใจเลย!

แต่รถลากนี่เขายังไม่เคยนั่ง ต้องลองสักหน่อยแล้ว

“เฉวียนจวี้เต๋อประตูหน้า!”

โจวจิ่งหมิงโบกรถลากคันหนึ่ง พอขึ้นไปนั่งก็เอ่ยสั้น ๆ แค่นั้น

เขาคิดว่าพูดสั้น ๆ แบบนี้ดูเท่ดี เพราะคนในหนังเขาก็พูดกันแบบนี้ไม่ใช่หรือไง

“ได้เลยครับ! คุณชาย นั่งให้ดีนะครับ เฉวียนจวี้เต๋อประตูหน้า!”

คนลากรถออกวิ่งฉิว พาโจวจิ่งหมิงมุ่งหน้าไปยังประตูหน้า

โจวจิ่งหมิงเอนกายบนรถลาก หลับตาพริ้มรับลมเย็นที่พัดปะทะใบหน้า

พูดตามตรง ความรู้สึกนี้ไม่ได้สบายเท่าไร

ล้อรถกระแทกร่องอิฐบนถนน สะเทือนไปทั้งคัน!

แต่ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้คนลากรถเรียกเขาว่าคุณชายล่ะ!

ทั้งชาติก่อนและชาตินี้ เขายังไม่เคยมีใครเรียกว่าคุณชายเลย

ช่วงเวลานี้แหละเหมาะที่สุด ถ้าเป็นยุคหลังคงเรียกกันว่าสหายแล้ว ตอนนี้เขาขอเสพความคร่ำครึช่วงท้ายของยุคสาธารณรัฐสักหน่อย

คนลากรถวิ่งเหยาะ ๆ ไม่นานก็มาถึงเฉวียนจวี้เต๋อ

“คุณชาย! ถึงเฉวียนจวี้เต๋อแล้วครับ!”

คนลากรถกดรถลงอย่างมั่นคง โจวจิ่งหมิงโยนธนบัตร 1,000 หยวนให้เขาอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินเข้าไปในร้าน

(ก่อนหน้านี้บอกไปแล้วว่าอัตราแลกเปลี่ยนเงินหยวนรุ่นใหม่ในยุคนี้ผันผวนมาก ในเรื่องนี้จะคิดตามอัตรา 1 หยวนเงิน = 10,000 หยวน)

เด็กในร้านที่ยืนต้อนรับลูกค้าอยู่หน้าประตูเห็นโจวจิ่งหมิงลงจากรถลาก ก็รีบก้าวเข้ามาต้อนรับ

“คุณชาย มากันกี่ท่านครับ?”

“คนเดียว เป็ดย่าง 2 ตัว ห่อกลับบ้าน”

โจวจิ่งหมิงเดินเข้าไปพลางบอกเด็กในร้านที่อยู่ข้าง ๆ

“ได้เลยครับ!”

เด็กในร้านรีบเปิดม่านให้โจวจิ่งหมิงเข้าไปก่อน จากนั้นก็ขานเสียงดังว่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป