กลัวว่าคนตรงหน้าจะจินตนาการอะไรไปอีก เย่หลิงเยว่จึงรีบพูดว่า 「ฉันหมายถึงอยากซื้อพรสวรรค์ของคุณสักวัน คุณขายไหม?」
เธอล่ะยอมใจจริง ๆ ชาติก่อนตอนเจอคนคนนี้ เขายังดูเป็นคนปกติดีอยู่เลย แล้วตอนนี้ในหัวคิดอะไรอยู่เนี่ย?
「...ไม่ขาย」 พอได้ยินคำพูดนั้น นักมายากลก็เงียบไป เขาหลบตาอย่างกระอักกระอ่วน แต่ยังคงปฏิเสธอย่างเด็ดขาด
เย่หลิงเยว่เสนอราคา 「2,000 เหรียญทอง」
「บอกแล้วว่าไม่ขาย ถ้าขายให้คุณ วันนี้ผมก็แสดงไม่ได้ เด็ก ๆ ต้องผิดหวังแน่」 นักมายากลอธิบาย
การแสดงมายากลของเขาเป็นที่ชื่นชอบของเด็ก ๆ เขาจะยอมทิ้งความสุขที่สร้างขึ้นมาเพราะเหรียญทองได้ยังไง
「3,000 เหรียญทอง」
เย่หลิงเยว่เพิ่มราคาอย่างต่อเนื่อง ไม่มีอะไรที่เหรียญทองซื้อไม่ได้
ถ้ามีก็คงเป็นเพราะเหรียญทองยังไม่มากพอ
「อย่าทำแบบนี้สิ ผมบอกแล้วว่าไม่...」
「4,000 เหรียญทอง」
「คุณทำแบบนี้ผมก็...」
「5,000 เหรียญทอง ซื้อพรสวรรค์ 24 ชั่วโมง」
「ได้ครับ เจ้านาย」
คนเราจะไม่เอาเหรียญทองเพราะความสุขอย่างเดียวได้ยังไง
เหรียญทอง 5,000 เหรียญมากพอให้เขาออกไปใช้ชีวิตสบาย ๆ ได้ตั้งหลายปี ต่อให้อีกฝ่ายเอาพรสวรรค์ของเขาไปปล้นธนาคาร เขาก็ยอมรับได้
การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น เย่หลิงเยว่ได้รับลูกอมน้ำตาลคริสตัลสีม่วงมาเม็ดหนึ่ง เธอยื่นยาลบความทรงจำระดับกลางให้กับนักมายากล
เตรียมตัวดีขนาดนี้ อย่าบอกนะว่าจะไปปล้นธนาคาร?
นักมายากลคิดพลางยิ้มรับยาไป เย่หลิงเยว่ยืนอยู่ตรงประตู มองอีกฝ่ายดื่มยาแล้วรีบเดินจากไปทันที