“เรื่องพลังจิตฉันพอหาทางได้ค่ะ พี่คริสซี่ให้หนูยืมไอเทมชิ้นนี้ได้ไหมคะ หนูจ่ายค่าเช่าเป็นเหรียญทองได้!”
ไม่รู้ทำไม พอเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเผ่าต่างโลกตรงหน้า เปลือกตาของคริสซี่ก็กระตุกถี่ ๆ จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากกำหมัดขึ้นมา
เป็นความรู้สึกคุ้นเคยที่ชวนหมั่นไส้ เหมือนรู้จักกันมานาน อีกฝ่ายกวนประสาทจนเกินทน
แม้จะสูญเสียความทรงจำไป แค่เห็นรอยยิ้มของอีกฝ่าย เธอก็อดอยากพุ่งเข้าไปชกสักสองหมัดไม่ได้
นี่เป็นเผ่าต่างโลกนะ พวกเธอสองคนจะรู้จักกันได้ยังไงกัน?
คริสซี่ ใจเย็นไว้ ห้ามทำร้ายคน จำคำสอนของเทวสถานไว้
เมื่อเห็นคริสซี่ยืนนิ่งไม่ขยับ หัวใจของเย่หลิงเยว่ก็เต้นรัว อีกฝ่ายคงไม่ได้เริ่มนึกอะไรออกแล้วหรอกนะ?
ไม่น่าจะใช่สิ ถ้าอีกฝ่ายกลับชาติมาเกิดเหมือนเธอจริง ๆ สิ่งแรกที่ทำตอนนี้ก็คงเป็นการออกหมายจับหลินฟานแล้ว
เธอคิดว่าตัวเองไม่ได้สร้างความแค้นไว้กับคนอื่นเท่าหลินฟาน
เย่หลิงเยว่ลองหยั่งเชิง “พี่คริสซี่คะ?”
“ไม่เป็นไร ยังไงฉันก็ไม่ได้ใช้ของชิ้นนี้แล้ว ยกให้เธอเลย”
คริสซี่ได้สติแล้วโบกมือ เธอหยิบแตรสีทองอันเล็กออกมายื่นให้เย่หลิงเยว่
【ประชุม】ระดับเอสเอสเอส (เหลือโอกาสใช้อีก 2 ครั้ง): ขอพูดสั้น ๆ สักสองสามคำ บังคับดึงเผ่าพันธุ์ที่อยู่ในขอบเขตพลังจิตของคุณหรือมีสิ่งของของคุณให้เข้ากลุ่มและเชื่อมต่อเสียง จากนั้นเคลื่อนย้ายพวกเขามาอยู่ข้างกายคุณ เมื่อประชุมเสร็จ เผ่าพันธุ์ที่ถูกเรียกมาจะถูกจัดกลุ่มตามสายเลือดและบังคับเคลื่อนย้ายกลับไปยังพิกัดที่กำหนดในเมืองเดิม
เย่หลิงเยว่ถือแตรสีทองไว้ พลางลูบคลำอย่างรักใคร่ “ของมีค่าขนาดนี้เลยนะคะ พี่คริสซี่มีช่องทางติดต่อไหมคะ หนูจะตอบแทนให้แน่นอน พี่ต้องรับไว้ให้ได้นะคะ”
คริสซี่ตอบว่า “ได้สิ”
แม้จะไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอบแทนอะไรได้ แต่ในฐานะว่าที่นักบุญหญิงของเทวสถาน คริสซี่เข้าใจว่าตอนนี้ปฏิเสธไม่ได้ หากปฏิเสธขึ้นมาจะทำให้เด็กเสียความรู้สึกเปล่า ๆ