สาวน้อยวัยเด็กปากนุ่มเอวบาง ถูกเพื่อนชายข้างบ้านสายหม่นจูบจนร้องไห้

ตอนที่ 27 ร้ายกาจ

7 นาที· 1.5K คำ

แม้แต่หัวใจก็พลันถูกกระชากขึ้นมา ราวกับถูกเส้นเชือกเส้นเล็กผูกแขวนไว้กลางอากาศ

เสียงจากลำโพงดังมาก น้ำเสียงใสชัดของหญิงสาวลอยมา แฝงแววงอนน้อย ๆ อย่างนุ่มนวล

“ฉันก็ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าคุยกับเสี่ยวเผย...”

เบื้องหน้าจอ ชายหนุ่มสีหน้าเย็นชากำลังบีบถ้วยกระเบื้องอยู่ จู่ ๆ มือก็ออกแรงแน่นขึ้น เสียงดังเป๊าะ ถ้วยแตกกระจาย

เศษกระเบื้องสีขาวปนเลือดร่วงลงกระแทกโต๊ะ

แนวกรามข้างลำคอของเผยอวี่หลี่ขบเกร็ง ลมหายใจหอบถี่

รูม่านตาสีดำสนิทแผ่หมึกเข้มข้นออกมาพร้อมกันในชั่วพริบตา แสงริบหรี่ที่ลอดผ่านม่านตกกระทบลูกตา ฉาบความรู้สึกเหนียวหนืดและน่าสะพรึงกลัวผิดมนุษย์เอาไว้

กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้ง เลือดหยดติ๋ง ๆ จากปลายนิ้ว ทีละหยดซึมเปื้อนแขนเสื้อสีขาวบริสุทธิ์

อากาศเงียบสนิท เผยอวี่หลี่ถึงกับได้ยินเสียงเลือดไหลเวียนอยู่ในช่องหู

มันพลุ่งพล่าน เร่งจังหวะขึ้น พร้อมเสียงหึ่งที่แทบจะฉีกกระชากสติ สั่นสะเทือนเส้นประสาท

เผยอวี่หลี่ไม่ได้สวมอุปกรณ์ตรวจวัด

ไม่อย่างนั้นค่าความเสี่ยงในตอนนี้คงส่งเสียงเตือนดังลั่นท่ามกลางแสงสีแดงที่กะพริบวูบวาบ

เขานิ่งค้างอยู่ในท่านั้น ผ่านไปครู่ใหญ่จึงได้สติกลับคืนมา

นิ้วมือเปื้อนเลือดลื่นเหนียว ขยับเมาส์อย่างไม่ค่อยคล่องนัก จนกระทั่งเสียงของหญิงสาวดังขึ้นอีกครั้งในอากาศ

“ฉันก็ไม่ได้บอกสักหน่อยว่าคุยกับเสี่ยวเผย...”

เผยอวี่หลี่ฟังซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฟังครั้งแล้วครั้งเล่า

จนกระทั่งสงบลงได้อย่างสมบูรณ์ ใบหน้าหล่อเหลาก็เผยความน่าขนลุกเย็นเยียบ เขามองเงาสะท้อนบนหน้าจอ ก่อนจะคลี่ยิ้มอ่อนโยนที่คุ้นเคยออกมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป