สาวน้อยวัยเด็กปากนุ่มเอวบาง ถูกเพื่อนชายข้างบ้านสายหม่นจูบจนร้องไห้

ตอนที่ 28 ความจริงใจ

8 นาที· 1.8K คำ

นอนหลับเต็มอิ่มตลอดคืน เวินซุ่ยก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก

แต่ฤดูร้อนมาถึงแล้ว อากาศจึงแปรปรวนเป็นพิเศษ

เมื่อวานแดดจ้ายังสดใส แต่พอตกกลางคืนก็หลบหายไป ลมพัดกระโชก ฟ้ามืดครึ้ม เมฆดำทะมึนราวกับกำลังเคลื่อนต่ำเข้าหาผืนดิน เม็ดฝนกระหน่ำลงมาในพริบตา

แผนขี่ม้าและเล่นร่มร่อนที่วางไว้เมื่อวานจึงต้องยกเลิก โชคดีที่คนเยอะ ทุกคนเลยมานั่งล้อมวงกัน ตั้งใจจะเล่นบอร์ดเกม

ทุกคนหัวเราะเฮฮากัน เวินซุ่ยกลับใจลอยไปหน่อย—

เมื่อคืนเธอฝันถึงเผยอวี่หลี่

แตกต่างจากความฝันที่เธอมักฝันถึงเขาเป็นครั้งคราวอย่างสิ้นเชิง

เผยอวี่หลี่ในฝันเมื่อคืนหลุบดวงตาหงส์ลงเล็กน้อย ใบหน้าหล่อเหลาซ่อนอยู่ในความมืด สายตาจับจ้องเธอไม่วางตา แฝงความรู้สึกเหมือนคนคลั่งและความเป็นแดดดี๊อย่างชัดเจน

เผยอวี่หลี่ไม่ได้ยิ้มให้เธอเหมือนทุกครั้ง แต่กลับเปิดผ้าห่มของเธอ แล้วปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ดจนหมด

เวินซุ่ยยังจำสัมผัสจากปลายนิ้วของเผยอวี่หลี่ที่ลูบไล้ผิวเธอในฝันได้ด้วยซ้ำ

นิ้วของเขายาว ฝ่ามือร้อนผ่าว โอบประคองเธอไว้ พลางทำให้เธอเรียกชื่อเขา

เวินซุ่ยในฝันลนลาน ใบหน้าแดงก่ำ เรียกเขาว่าเผยอวี่หลี่ เรียกเขาว่าพี่อวี่หลี่

แต่เผยอวี่หลี่ผู้ตามใจเธอมาโดยตลอดกลับเพียงเลิกคิ้ว น้ำเสียงสงบนิ่ง

“ไม่ใช่ว่าอยากรู้หรอกเหรอว่าการคบกันเป็นยังไง ที่รัก?”

เขามองเธอจากด้านบน มือใหญ่ที่ข้อนิ้วเด่นชัดเชยคางเธอขึ้น ก่อนตบแก้มเธอเบา ๆ

แรงมือแผ่วเบา ไม่เจ็บสักนิด แต่เขากลับพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่แฝงความเป็นนายอย่างเต็มเปี่ยม

“เรียกพี่มาตั้งหลายปี จะปล่อยให้เรียกฟรี ๆ ได้ยังไง”

เวินซุ่ยจำไม่ได้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไป

เผยอวี่หลี่มองเธอ สีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม

“อ้อ ไม่อยากคบกับพี่เหรอ?”

“งั้นให้สามีเดาดูสิ ว่าผู้ชายหน้าไหนข้างนอกมาหลอกล่อซุยซุยน้อยของเรา…”

ความฝันสับสนวุ่นวายไร้เหตุผลโดยสิ้นเชิง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป