ฟางอีอียืนพิงอยู่ข้าง ๆ พลางจัดเสื้อผ้า ปลายหูยังแดงระเรื่อ แต่ปากกลับแข็งเหมือนเดิม พึมพำคำทำนองว่า “ถือว่านายโชคดีไป”
สวี่เฉิงเดินเข้าไปหา ยกมือฟาดก้นงอนงามของเธอเบา ๆ ดังเพียะ สัมผัสแน่นเด้งมีความยืดหยุ่นดีทีเดียว
“ทำอะไรของนาย!”
“นอนด้วยกันแล้ว ยังไม่ให้จับอีกเหรอ?” ฟางอีอีได้ยินดังนั้นก็ถลึงตาใส่เขา ก่อนจะกลอกตาใส่แรง ๆ แก้มกลับแดงยิ่งกว่าเดิม “ไอ้คนลามก!”
เธอจัดชายกระโปรงให้เรียบร้อย แล้วถลึงตาใส่สวี่เฉิงอีกครั้ง ก่อนหมุนตัวเดินไปทางโรงละคร ฝีเท้าค่อนข้างเร็ว แผ่นหลังบอกชัดว่าทั้งอายทั้งโมโห
สวี่เฉิงมองแผ่นหลังของเธอจนลับไปตรงหัวมุม แล้วลูบคาง พลางจุ๊ปากในใจสองที
ยังอ่อนประสบการณ์เกินไปหน่อย
ดื้อก็จริง ยั่วก็เร้าใจ แต่สุดท้ายก็ยังเป็นเด็กสาวที่ไม่เคยผ่านเรื่องราวอะไรมากนัก เลยปล่อยตัวปล่อยใจไม่เป็น
ถ้าเปลี่ยนเป็นหวังเสี่ยวหมี่ พี่น้องที่มีหน้าตาเหมือนเธอคนนั้นก็คงดี
หวังเสี่ยวหมี่ผู้กล้ารักกล้าเกลียด ทั้งมีเสน่ห์และมีชีวิตชีวาจากเรื่อง «คุณครูพละของฉัน!» แม้จะมีใบหน้าเหมือนกัน แต่กลับมีความเย้ายวนแบบผู้ใหญ่และพูดจาตรงไปตรงมามากกว่าฟางอีอีอยู่หลายส่วน แบบนั้นสิถึงจะยั่วได้ถึงใจ