วันเวลาผ่านไปอีกหนึ่งสัปดาห์
ความสัมพันธ์ระหว่างสวี่เฉิงกับกวนจวี่เอ๋อร์ใกล้ชิดกันขึ้นเรื่อย ๆ แทบทุกคืนทั้งคู่จะตัวติดกัน
กวนจวี่เอ๋อร์หาเหตุผลสารพัดแวะไปห้อง 2302 บางครั้งก็เอาผลไม้ไปให้ บางครั้งก็ไปยืมเครื่องปรุง ชิวอิ๋งอิ๋งซื่อบื้อ คิดแค่ว่าเพื่อนบ้านสนิทกันดี ไม่ได้เอะใจแม้แต่น้อย
ค่ำวันหนึ่ง ทั้งคู่นอนเอกเขนกดูหนังอยู่บนโซฟา กวนจวี่เอ๋อร์ซบอยู่ในอ้อมแขนของสวี่เฉิง แล้วถามถึงเรื่องเล่นหุ้นของเขาขึ้นมาลอย ๆ สวี่เฉิงไม่ได้ปิดบังอะไร เขาหยิกแก้มเธอเบา ๆ ก่อนพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ก็ไม่เท่าไร ตอนนี้มีสักห้าล้านกว่าแล้วมั้ง”
กวนจวี่เอ๋อร์ผุดลุกขึ้นนั่งทันที ดวงตาเบิกกว้าง สีหน้าตื่นตะลึง “ห้า...ห้าล้านเหรอ?!”
เธอฝึกงานอยู่ในบริษัทติดอันดับ 500 บริษัทชั้นนำ เงินเดือนเดือนละแค่ไม่กี่พัน ห้าล้านสำหรับเธอแทบจะเป็นตัวเลขมหาศาลเกินเอื้อม
“อืม โชคดีน่ะ เล่นหุ้นแล้วได้กำไรมานิดหน่อย”
สวี่เฉิงพูดราวกับเป็นเรื่องธรรมดา
กวนจวี่เอ๋อร์มองท่าทีสบาย ๆ ของเขา หัวใจเต้นรัว ความลังเลเพียงน้อยนิดที่ยังหลงเหลืออยู่ในใจมลายหายไปจนหมด