สวี่เฉิงเดินมาส่งชิวอิ๋งอิ๋งถึงหน้าห้องที่ชั้น 22 แล้วหยุด
“ถึงแล้ว ขึ้นไปเถอะ”
“อื้ม!”
ชิวอิ๋งอิ๋งพยักหน้า มือกำชายเสื้อยืนอยู่หน้าประตูอย่างอาลัยอาวรณ์ เธอเงยหน้ามองเขาด้วยดวงตาเป็นประกาย “งั้น...พี่สวี่ก็รีบกลับไปพักผ่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้!”
“เจอกันพรุ่งนี้”
สวี่เฉิงยิ้มพลางขยี้ผมเธอเบา ๆ สัมผัสนุ่มนิ่มดี
ใบหน้าชิวอิ๋งอิ๋งแดงก่ำ หัวใจเต้นรัว เธอก้มหน้าพูดเสียงเบาว่า “ราตรีสวัสดิ์” ก่อนจะหันไปควานหากุญแจอย่างรวดเร็วเพื่อเปิดประตู แต่ก่อนเข้าไปก็ยังไม่ลืมหันกลับมาโบกมือให้เขา
พอประตูปิดลง เธอถึงได้พิงบานประตู เอามือกุมอกแล้วหัวเราะเอ๋อ ๆ อยู่นาน
พี่สวี่ขยี้ผมฉันด้วย!
เขาต้องชอบฉันแน่ ๆ!
เธอเปลี่ยนรองเท้าด้วยอารมณ์เบิกบาน เด้งดึ๋งเดินไปยังห้องนั่งเล่น ภาพเมื่อครู่เต็มหัวไปหมด ถึงกับหุบยิ้มไม่ลง
ในห้องนั่งเล่น กวนจวี่เอ๋อร์นั่งกินผลไม้อยู่บนโซฟา สวมแว่นตาดูรายการวาไรตี้ พอได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นยิ้ม “อิ๋งอิ๋งกลับมาแล้วเหรอ? วันนี้ทำไมดูมีความสุขจัง?”