คนทั่วไปแทบไม่มีโอกาสได้พบโจวจื้อหวย แต่ตระกูลจิ่งมีความเกี่ยวข้องกับเขาอยู่บ้าง อีกทั้งจิ่งมู่หานยังมีสถานะสำคัญในแวดวงเมืองหลวง การขอพบสักครั้งจึงไม่ใช่เรื่องยาก
แต่ถ้าจะให้โจวจื้อหวยยอมรับฉินเยว่ซิน ก็ยังต้องออกแรงอยู่ไม่น้อย
จิ่งมู่หานนัดพบโจวจื้อหวยที่บ้านเป็นพิเศษ โจวฮูหยิน จีหมิ่นเสียจัดชุดน้ำชาชั้นเลิศต้อนรับอย่างอบอุ่น
ชาผู่เอ๋อร์ชั้นยอดเสิร์ฟคู่กับขนมประณีต ทั้งยังจุดกำยานกลิ่นหอมละมุนคลอเสียงพิณเหยา เมื่อได้อยู่ในบรรยากาศเช่นนี้ จิตใจก็พลอยสงบลงอย่างน่าประหลาด
จีหมิ่นเสียเอ่ยชมด้วยความชื่นชมว่า “คุณสองคนทั้งหล่อทั้งสวย ดูเหมาะสมกันมาก ฉันเคยดูคลิปที่คุณจิ่งจุดดอกไม้ไฟให้คุณฉินแล้ว คุณจิ่งใส่ใจคุณฉินจริง ๆ”
ใครบ้างจะไม่ชอบเรื่องราวของชายหนุ่มหญิงงาม? เพียงแต่มีคนไม่มากที่รู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่เป็นชู้กัน ทว่าฉินเยว่ซินกลับคิดมาตลอดว่าตัวเองคือคนรักแท้ของจิ่งมู่หาน
ฉินเยว่ซินเขินอายจนหลบเข้าไปซบอกจิ่งมู่หาน “คุณโจวพูดแบบนี้ ฉันก็เขินแย่เลยค่ะ”
จีหมิ่นเสียหัวเราะเบา ๆ “สาวน้อยเขินแล้ว มีผู้ชายที่รักและทะนุถนอมเธอขนาดนี้ก็ดีมากเลยนะ ช่วงวัยหนุ่มสาวก็ใช้เวลาเพลิดเพลินกับความหวานชื่นของความรักให้เต็มที่”
ฉินเยว่ซินพูดอย่างไม่ปิดบัง “ใช่ค่ะ มู่หานใส่ใจฉันมากจริง ๆ”
จิ่งมู่หานเองก็มองฉินเยว่ซินด้วยแววตาลึกซึ้ง จีหมิ่นเสียถึงกับรู้สึกว่าฟองสีชมพูลอยฟุ้งอยู่รอบตัวพวกเขา
ความประทับใจแรกที่โจวจื้อหวยมีต่อฉินเยว่ซินไม่เลว เขาให้ความสำคัญกับคนมีความสามารถ หากฉินเยว่ซินมีคุณสมบัติตรงตามที่เขาต้องการ เขาก็ไม่ขัดข้องที่จะรับนักศึกษาปริญญาเอกเพิ่มอีกคน