เมื่อถูกหวยแล้วแกล้งยืมเงิน ฉันได้เห็นธาตุแท้ของมนุษย์

ตอนที่ 23 ถอนหมั้น

6 นาที· 1.3K คำ

“ค่อย ๆ คิดไปก็ได้”

หวังซินปลอบเธอ ก่อนถอนหายใจยาว

“ต่อไปไม่ทำธุรกิจเสี่ยง ๆ แบบนี้อีกแล้ว”

“บ้านของเราจะซื้อได้เมื่อไหร่กันนะ...” หลินเยว่ลี่เช็ดน้ำตา แล้วไปตรวจนับทุเรียนในโกดังกับหวังซิน ก่อนจะโทรหาซัพพลายเออร์ทีละรายเพื่อขอลดราคา

“ได้เลย”

“ได้ งั้นเอาตามนี้ ฉันเอาของบ้านคุณ”

“ราคานี้ห้ามเปลี่ยนอีกแล้วนะ”

“จริงเหรอ เถ้าแก่หวัง งั้นของบ้านเราจะรับจากบ้านคุณแล้วนะ”

“เถ้าแก่หวัง ถ้าราคานี้ ของคุณมีเท่าไหร่ผมก็รับหมด ฮ่า ๆ ๆ”

หลังจากโทรไปหลายสาย

รถบรรทุกกว่าสิบคันก็ขนทุเรียนในโกดังออกไปจนหมดในชั่วข้ามคืน

“ตั้งห้าแสนกว่า ซื้อบ้านได้ตั้งหลังหนึ่งในเมืองฉีอันเลย รู้อย่างนี้ ฉันคงไม่ซื้อทุเรียนเข้ามาหรอก”

หลินเยว่ลี่มองโกดังที่ว่างเปล่า น้ำตาแทบไหลแต่ก็ร้องไม่ออก

หวังซินเองก็หงอยเหงาไม่ต่างกัน

“เยว่ลี่ เงินในบัญชีเราก็เหลือไม่มากแล้ว คืนโกดังนี้เถอะ”

“ไม่ได้ อุตส่าห์พยายามจนได้โกดังนี้มา” หลินเยว่ลี่ตอบ

“แต่เราไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าแล้วนะ” หวังซินพูดอย่างจนใจ

“ฉัน... ฉันจะหาทางเอง”

หลินเยว่ลี่คิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ฉันจะไปคุยกับพี่ ขอเงินแสนที่เขายืมไปมาให้เราหมุนก่อน”

“ไม่ดีมั้ง พี่เธอกำลังจะแต่งงานอยู่แล้วนะ” หวังซินพูด

“ก็จริง...”

หลินเยว่ลี่ถอนหายใจ สีหน้าไม่ค่อยเต็มใจนัก

“งั้นก็ไม่เช่าต่อแล้ว ไว้หาเงินได้ค่อยกลับมาเช่าใหม่”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป