หลีชีชีเปิดประตูขึ้นรถ พาลมหนาวที่ปะปนไปด้วยเกล็ดหิมะเข้ามาด้วย โชคดีที่เครื่องทำความร้อนในรถเปิดไว้เต็มที่ เธอปัดหิมะบนบ่าออก แล้วปิดประตูรถลง
เบาะแถวหลังหรูหราสุดขีด นั่งสบายมาก
หลีชีชีนั่งตัวตรง ระหว่างถูมือไปมาก็ยิ้มอย่างระมัดระวังเพื่อทักทายฉีเซียวเหย่
“ท่านฉี ช่างบังเอิญเหลือเกิน……ได้เจอกันอีกแล้ว”
“ไม่บังเอิญ ฉันรอเธออยู่”
ฉีเซียวเหย่ก้มมองมือเล็ก ๆ ของหลีชีชีที่แม้เพียงถูกลมพัดเบา ๆ ก็แดงเรื่อขึ้นมา แล้วยัดฮีตเตอร์รูปกระต่ายน้อยสีขาวบริสุทธิ์ใส่ฝ่ามือเธอ
น่ารักจัง……
หลีชีชีถือฮีตเตอร์ดูแล้ว ก็หันไปมองฉีเซียวเหย่อีกรอบ ผู้ชายที่ดุร้ายป่าเถื่อนแบบนี้ ที่แท้ก็ชอบของที่นุ่ม ๆ ฟู ๆ แบบนี้ด้วยหรือเนี่ย?
ช่างแปลกประหลาดจริง ๆ!
“ขอบคุณท่านฉีค่ะ”
หลีชีชีกอดฮีตเตอร์ไว้ในอ้อมอก เห็นดวงตาสีฟ้าอมเทาอันเย็นชาของฉีเซียวเหย่จ้องเธอไม่กะพริบ ก็เผลอขยับหนีไปทางประตูโดยไม่รู้ตัว
เขาจะฆ่าปิดปากเธอหรือเปล่านะ??
ร่างที่เพิ่งอุ่นขึ้นของหลีชีชีเย็นวาบลงทันที เธอรีบขยับห่างจากฉีเซียวเหย่ เต็มไปด้วยความระแวดระวัง
“เมื่อกี้คุณ……พูดว่าอะไรนะ? รอฉัน?”
“อือ”
ฉีเซียวเหย่พยักหน้า สายตาหยุดบนใบหน้าหลีชีชีอยู่ครู่หนึ่ง เห็นรอยฟกช้ำดำเขียวที่หน้าผากเธอ แม้แต่แป้งหนา ๆ ก็ไม่อาจกลบได้ ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย
การหรี่ตาลงครั้งนี้ ทำให้แรงกดดันมหาศาลแผ่กระจายไปทั่วรถในพริบตา หลีชีชีรีบจับที่จับประตู คิดว่าจะเปิดประตูหนีทันทีดีไหม
ฉีเซียวเหย่ก้มตามองมือเล็ก ๆ เนียนขาวของเธอ แล้วเตือนอย่างใจดี
“ตอนนี้รถวิ่งด้วยความเร็วเกิน 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้ากระโดดลงไปจากรถ แรงเฉื่อยและแรงกระแทกมหาศาล จะทำให้เธอหัวแตกเลือดอาบ ตายคาที่”
“หึ ๆ……”
หลีชีชีที่ถูกจับได้ว่าคิดอะไรอยู่ ยิ้มแหย ๆ แล้วหดมือขวากลับมา กอดฮีตเตอร์ในอ้อมอกไว้อีกครั้ง
“ฉันแค่……อยากดูว่าประตูปิดสนิทดีหรือเปล่า ท่านฉีดูสิ ปิดแน่นดีมาก ปลอดภัยมากค่ะ”
พูดไปพลาง เห็นรถออกจากถนนไซโหยวแล้วมุ่งหน้าไปทางตะวันออก หลีชีชีก็ตั้งการ์ดสูงทันที