หลีชีชีทั้งร่างอ่อนระทวยลงราวกับสายน้ำ
ฉีเซียวเหย่ดื่มสุราไปก่อนหน้านี้ ระหว่างริมฝีปากของเขายังคงอบอวลไปด้วยลมหายใจหวานละมุนแห่งความมึนเมา เมื่อเขาได้จูบกับนาง ไวน์หอมเย็นฉ่ำก็จะไหลเวียนไปมาระหว่างลิ้นและริมฝีปากของทั้งคู่ ทำให้ลมหายใจของกันและกันอ่อนโยนและยาวนานขึ้น
ชายหนุ่มปลดปล่อยความต้องการของตนโดยไม่ยั้ง ไล้ลึกขึ้นเรื่อยๆ หลีชีชีถูกเขาจูบจนแทบหายใจไม่ออก ยิ่งไปกว่านั้นฉีเซียวเหย่ยังใช้มือข้างหนึ่งรั้งท้ายทอยของนางไว้ ทำให้นางไม่อาจหลบหนีไปไหนได้
กลิ่นอายของฮอร์โมนเข้มข้นแผ่กระจายไปทั่วห้องส่วนตัวอันเงียบสงบอย่างไร้ยางอาย
ในขณะที่สมองของหลีชีชีขาดออกซิเจนจนถึงขีดสุด ฉีเซียวเหย่จึงยอมปล่อยนางในที่สุด
หลีชีชีใช้มือยันแผงอกของฉีเซียวเหย่เพื่อประคองตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งให้เรียบร้อย มือกุมอกหายใจหอบลึกๆ อย่างตะกละตะกลามเพื่อสูดอากาศอันมีค่าที่เพิ่งจะได้มาอีกครั้ง
"จูบกับฉัน เธอสบายใจไหม?"
ฉีเซียวเหย่เหลือบตามองใบหน้าแดงก่ำราวกับเลือดจะหยดของหลีชีชีอย่างเกียจคร้าน เอ่ยปากถามอย่างหน้าไม่อาย
จะให้สบายใจได้ยังไง ในเมื่อแทบจะหายใจไม่ออกอยู่แล้ว!
หลีชีชีเม้มริมฝีปากอย่างขุ่นเคือง แต่นางก็ไม่กล้าพูดความจริง ต้องฝืนใจยิ้มและพยักหน้าให้ฉีเซียวเหย่
"ตะ...ตะ...สบายใจค่ะ"
น่ารักจริง... ฉีเซียวเหย่เลิกคิ้วอย่างพอใจ
เมื่อเทียบกับการจูบเพียงผิวเผินเมื่อคืนนี้ เขากลับชอบการจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนกับหลีชีชีมากกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขาหลงใหลในความสุขที่ได้ครอบครองนางอย่างเต็มที่ ในขณะที่หลีชีชีทำได้เพียงจำใจตอบสนองเท่านั้น
แต่หลีชีชีกลับรู้สึกตรงกันข้ามกับเขาโดยสิ้นเชิง
ฉีเซียวเหย่ไม่คิดจะแกล้งทำเป็นไม่รู้รู้นาง เขายกมือขวาขึ้น ใช้นิ้วหัวแม่มือกดลงบนริมฝีปากที่แดงเล็กน้อยของหญิงสาว เช็ดคราบน้ำใสๆ ที่ติดอยู่บนนั้นอย่างเบามือ