ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

ตอนที่ 30 ตระกูลจ้าวแห่งเมืองหลวงมณฑล

6 นาที· 1.4K คำ

เมื่อข่าวการล่มสลายของตระกูลเฉียนแพร่ไปถึงเมืองหลวงมณฑล

บรรยากาศในคฤหาสน์ตระกูลจ้าวกลับอึมครึมยิ่งกว่าศาลาบำเพ็ญกุศล

จ้าวอู๋จี๋นั่งอยู่บนเก้าอี้ประธานในห้องประชุม

นิ้วเคาะพนักแขนไม้แดงเป็นจังหวะซ้ำ ๆ

เขาเป็นบุตรชายคนโตของรุ่นที่สามแห่งตระกูลจ้าว เป็นพี่ชายแท้ ๆ ของจ้าวหลุน

และยังเป็นผู้กุมอำนาจตัวจริงของตระกูลจ้าว

ต่างจากจ้าวหลุนที่เจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยม

จ้าวอู๋จี๋มีใบหน้าสุภาพสง่าย สวมแว่นกรอบทอง พูดจาเนิบช้าเป็นระเบียบ

ดูคล้ายศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยมากกว่าผู้นำตระกูลผู้ฝึกยุทธ์

แต่คนที่รู้จักเขาดีต่างรู้ว่า วิธีการของชายคนนี้โหดเหี้ยมกว่าจ้าวหลุนถึงสิบเท่า

จ้าวหลุนเป็นดาบสังหารคน

ส่วนจ้าวอู๋จี๋คือมือที่กุมดาบ!

“น้องรองเสียหน้าอย่างหนักที่ตงไห่”

จ้าวอู๋จี๋เอ่ยขึ้น น้ำเสียงไม่เร่งไม่ช้า ราวกับกำลังพูดถึงดินฟ้าอากาศ

“หวงเฉวียนถูกทำลายวรยุทธ์ หมายจับถูกขัดขวาง จ้าวเต๋อไห่ถูกนิ้วเดียวบดขยี้ในงานเลี้ยงของตระกูลซู”

“ชื่อเสียงของตระกูลจ้าวแห่งเมืองหลวงมณฑลถูกน้องรองทำลายจนไม่เหลือชิ้นดีที่ตงไห่”

ในห้องประชุมมีคนนั่งอยู่เจ็ดแปดคน ล้วนเป็นสมาชิกคนสำคัญของตระกูลจ้าว

ไม่มีใครกล้ารับคำ

จ้าวอู๋จี๋ถอดแว่นออก

แล้วค่อย ๆ ใช้ผ้าเช็ดเลนส์อย่างไม่รีบร้อน “ผมบอกน้องรองไปนานแล้วว่า”

“จะจัดการคนแบบนี้ อาศัยแค่หมายจับจากกรมตำรวจมณฑลกับผู้คุ้มกันขั้นปราณเร้นลับไม่กี่คนยังไม่พอ”

“เขาไม่ฟัง ดึงดันจะไปหยั่งเชิงให้ได้”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป