หกโมงเช้า คฤหาสน์ตระกูลซู
ในรุ่งอรุณของวันที่สาม คุณปู่ซูค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
ซูหว่านฉิงที่เฝ้าอยู่ทั้งคืนแทบจะเด้งพรวดจากเก้าอี้ น้ำตาไหลพรากในทันที “คุณปู่!”
“ร้องไห้ทำไม” แม้เสียงของชายชราจะอ่อนแรง แต่ก็เจือรอยยิ้มอยู่เล็กน้อย “ฉันยังไม่ตายสักหน่อย”
พยาบาลที่กำลังงีบอยู่ข้าง ๆ สะดุ้งตื่น
ก่อนจะรีบร้อนวิ่งออกไปตามหมอ
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ผู้เชี่ยวชาญสามคนยืนล้อมเตียงคนไข้
หลี่เจิ้งหมิง หัวหน้าแผนกมะเร็งวิทยาโรงพยาบาลประชาชนประจำมณฑล วางหูฟังแพทย์ลง
สีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ “ค่าการทำงานของตับและไตฟื้นตัวขึ้นทุกด้าน ผลตรวจแต่ละรายการดีกว่าที่ผมคาดไว้มาก”
“นี่ไม่ปกติ ไม่ปกติเอาเสียเลย”
คุณหมอเฒ่าโจว ผู้เชี่ยวชาญแพทย์แผนจีนผู้ทรงเกียรติจากเมืองหลวง ลูบเคราสีดอกเลา
ดวงตากลับแดงเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย “นี่ไม่ใช่ปาฏิหาริย์ แต่เป็นวิชาแพทย์ขั้นสูงสุด!”
“เข็มทองเก้าเล่มนั้นขับพิษเลือดคั่งในเส้นลมปราณตับของคุณปู่ออกไปได้มาก นี่คือความสามารถในการใช้ปราณควบคุมเข็ม”
“ฉันเป็นหมอมาสี่สิบปี เคยเห็นแผนภาพวิธีฝังเข็มคล้ายกันนี้เพียงในตำราต้นฉบับเขียนมือเล่มเดียวที่อาจารย์ทิ้งไว้”
“เดิมทีคิดว่าวิชานี้สูญหายไปนานแล้ว ไม่คิดว่าชาตินี้จะได้เห็นกับตา”
เฉียนกั๋วต้งยืนอยู่ตรงมุมห้อง สีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง
เขาเป็นหัวหน้าแผนกศัลยกรรมตับและทางเดินน้ำดีมาสามสิบปี