ข้าคืออ๋องปราบเหนือ ส่งอาหารถึงบ้านก็แล้วไง

ตอนที่ 39 คำถามซักไซ้ของซูหว่านฉิง

5 นาที· 1.1K คำ

วันรุ่งขึ้น

ซูหว่านฉิงไปหาหลินจ้านตามที่นัดกันไว้ ทั้งคู่ไปยังร้านหมาล่าทังในชุมชนเก่าแก่กลางเมือง

ร้านมีขนาดไม่ใหญ่ โต๊ะเก้าอี้เป็นพลาสติก

พัดลมติดผนังส่ายไปมาพัดลมร้อน

เจ้าของร้านเป็นชายวัยห้าสิบกว่า สวมผ้ากันเปื้อนเปื้อนคราบน้ำมัน

พอเห็นซูหว่านฉิง เขาก็ชะงักไปครู่หนึ่ง

เขาเปิดร้านหมาล่าทังในชุมชนเก่าแก่แห่งนี้มาสิบกว่าปีแล้ว

แต่ไม่เคยเห็นลูกค้าหญิงคนไหนสวมชุดทำงานและมีบุคลิกเหมือนดาราอย่างเธอมาก่อน

จนกระทั่งเห็นชายหนุ่มในเสื้อคลุมเก่าที่เดินตามซูหว่านฉิงเข้ามา

เขาถึงได้เข้าใจทันที ก่อนจะยิ้มกว้างแล้วทักว่า “เสี่ยวหลิน! ไม่ได้เจอกันตั้งนาน!”

“เหมือนเดิมใช่ไหม? เผ็ดจัด กระเทียมเยอะ?”

“อืม”

หลินจ้านพยักหน้า แล้วไปนั่งตรงมุมร้าน

ซูหว่านฉิงมองหมาล่าทังร้อน ๆ ตรงหน้า น้ำมันพริกสีแดงเดือดปุด ๆ

กลิ่นหอมฉุนของพริกกับฮวาเจียวทำเอาดวงตาเธอแดงก่ำ

เธอใช้ตะเกียบคีบแผ่นเต้าหู้ขึ้นมา เป่าหลายครั้งกว่าจะกล้าเอาเข้าปาก

เผ็ดจนแทบน้ำตาไหล แต่ก็ยังยิ้มแล้วพูดว่า “นายพูดถูก ร้านนี้อร่อยจริง ๆ”

หลินจ้านมองท่าทางที่เธอสูดปากเพราะความเผ็ด มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

เขาเลื่อนชามของตัวเองที่ไม่เผ็ดไปตรงหน้าเธอ “ชามนี้ไม่เผ็ด”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป