หลังนวดแผ่นหลังเสร็จ หร่านถังก็ตบไหล่เขาเบา ๆ “พลิกตัวได้แล้ว ถึงเวลานวดหัว”
สือเยี่ยนพลิกตัวอย่างว่าง่าย แล้วนอนหงายลงบนหมอนอีกครั้ง
ผมของเขายุ่งเล็กน้อยเพราะเมื่อครู่ฟุบหน้าอยู่ เส้นผมสองสามเส้นตกลงมาเหนือคิ้ว
ความเกียจคร้านทำให้ความเย็นชาคมกริบที่มักมีเจือจางลง
แต่กลับยิ่งเพิ่มเสน่ห์ให้เขา
เพียงแต่เขานอนตัวตรงเรียบร้อย วางมือซ้อนกันไว้บนท้อง ท่าทางสง่างาม
พี่สือช่างมีมุมที่ต่างกันสุดขั้วจริง ๆ
หร่านถังไปหยิบเก้าอี้มา ปรับมุมให้พอดี
เธอวางมือทั้งสองข้างลงบนขมับของเขา แล้วเริ่มนวดวนเป็นวงด้วยแรงเบาแสนเบา ค่อย ๆ ไล่ไปตามแนวคิ้วจนถึงหว่างคิ้ว แล้วทำซ้ำเช่นนั้น
สือเยี่ยนหลับตา รับรู้ถึงปลายนิ้วของเธอ
ปลายผมของเธอเลื่อนลงจากไหล่ ไหวเบา ๆ ตามการเคลื่อนไหว ส่งกลิ่นหอมอ่อนโยนของดอกไม้มาแตะจมูก
เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
หร่านถังกำลังตั้งใจนวดขมับให้เขา ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ดูจดจ่อมาก
ขนตาของเธอยาวมาก มองจากมุมนี้คล้ายพัดเล็ก ๆ สองอัน ลมหายใจแผ่วเบาปัดผ่านหน้าผากเขา
สือเยี่ยนหรี่ตาลงเล็กน้อย ไล่มองเค้าโครงใบหน้าของเธอ
หร่านถังไม่ทันสังเกตเลยว่าเขาลืมตาแล้ว
ขณะที่กำลังนวดอยู่ สายตาของเธอก็เลื่อนลงโดยไม่ตั้งใจ และสบเข้ากับดวงตาที่ลืมอยู่ของเขาพอดี
ดวงตาของเขาดำสนิทและลึกล้ำ เงาสะท้อนของเธอปรากฏชัดอยู่ในรูม่านตา ราวกับจะดูดเธอเข้าไปอย่างไรอย่างนั้น
“……”
พี่สือ จ้องฉันแบบนี้แล้วฉันจะนวดต่อยังไงไหว!
ใบหน้าของหร่านถังแดงขึ้นให้เห็นชัดอย่างรวดเร็ว เธอรีบเบือนสายตาหนี
จู่ ๆ เธอก็รู้สึกประหม่า เธอทนให้สือเยี่ยนจ้องมองอย่างเงียบ ๆ แบบนี้ไม่ไหวจริง ๆ
ยิ่งประกอบกับใบหน้าที่หล่อเกินไปของเขา พลังทำลายล้างยิ่งเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว
เขาหล่อเกินไปแล้ว สายตาจ้องตรง ๆ แบบนี้ใครจะทนไหวกัน!
เขินอีกแล้วเหรอ?
เขินอยู่เรื่อย น่ารักจริง ๆ
สือเยี่ยนมองความร้อนผ่าวที่ปลายหูของเธอ ก่อนจะหลับตาลงอีกครั้ง ไม่มองเธอแล้ว
เขาอยากมองใบหน้าของเธอต่อ อยากยืนยันว่ารอยแดงนั้นเป็นเพราะเขาหรือเปล่า แต่ก็กลัวว่าถ้ามองต่อไป เธอจะยิ่งประหม่า