เดี๋ยวก่อน พระเอกคนนี้เป็นรักสงบจริงหรือ?

ตอนที่ 48 จู่โจมกะทันหัน

7 นาที· 1.7K คำ

ช่วงหลายวันที่สือเยี่ยนไม่อยู่ ชีวิตของหร่านถังก็เป็นระเบียบแบบแผนขึ้นมาก

ไปทำงาน อู้งาน เลิกงาน กลับบ้าน วาดแบบ

ตั้งแต่มีอุปกรณ์ระดับมืออาชีพ ประสิทธิภาพการทำงานก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า พอแรงบันดาลใจมาแล้วก็ไม่มีอะไรมาหยุดได้ บ่อยครั้งเธอวาดเพลินจนลืมเวลา พอรู้ตัวอีกทีก็ดึกดื่นแล้ว

แบบร่างหลักเป็นรูปเป็นร่างแล้ว ช่วงหลายวันนี้เธอจึงเอาแต่เก็บรายละเอียดอย่างประณีต

มีอยู่ไม่กี่จุดที่เธอยังไม่ค่อยพอใจ เลยเอาแบบร่างมาที่บริษัทด้วย ตั้งใจแอบแก้รายละเอียดช่วงพักเที่ยง

พอถึงเวลาพักเที่ยง คนในออฟฟิศก็ออกไปกันเกือบหมดแล้ว หร่านถังรีบแทะข้าวโพดที่ซื้อติดมือมาจากร้านสะดวกซื้อตอนเช้าจนหมด ก่อนจะเริ่มแก้รายละเอียด

การจัดเรียงเพชรเม็ดเล็ก ๆ รอบเพชรเม็ดหลักบนต่างหู เธอปรับมาแล้วไม่ต่ำกว่าห้าแบบ แต่ละแบบก็ยังขาดอะไรไปนิดหน่อย

หร่านถังคาบปากกาไว้พลางครุ่นคิด จดจ่อจนไม่ทันสังเกตว่ามีคนเดินมาหยุดอยู่ข้างหลัง

ซูซูกินข้าวเสร็จกลับมา มือหิ้วถุงกระดาษสองใบ แล้วค่อย ๆ ย่องไปด้านหลังเธอ

“โห ถึงว่าช่วงนี้ไม่กินไม่นอน” ซูซูสูดหายใจลึก “หร่านถัง เธอนี่ซ่อนฝีมือไว้ไม่เบาเลยนะ!”

หร่านถังสะดุ้งไหล่กระตุกเพราะเสียงอุทานนั้น พอหันไปเห็นว่าเป็นซูซูก็ถามว่า “กินข้าวเสร็จเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”

“อือ ไม่มีอะไรน่ากิน เลยลงไปซื้อแรปมากินแล้วกลับมา”

ซูซูวางถุงกระดาษใบหนึ่งลงตรงหน้าเธอ ส่วนตัวเองหยิบแรปจากอีกถุงออกมากัด “นี่ ของเธอ”

“มีของฉันด้วยเหรอ?” หร่านถังโอบเอวซูซู ซุกหน้าเข้ากับสีข้างแล้วถูไถไปมา “พี่สาวใจดีเกินไปแล้ว… ขอกอดหน่อย…”

“กลัวเธอไม่กินข้าวจนหิวตายน่ะสิ ถึงตอนนั้นแฟนสุดหล่อของเธอมาตามหาคนจากฉัน ฉันชดใช้ไม่ไหวหรอก”

ปากซูซูบ่น แต่ร่างกายกลับซื่อตรง ไม่ได้ผลักเธอออก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป