ถนนเอาชีวิตรอด ทำไมเธอถึงเก่งขนาดนี้?

ตอนที่ 27 เลือกซื้อสินค้า

8 นาที· 1.9K คำ

ซิงซิงยกถ้วยชาลายครามบนโต๊ะขึ้นจิบเบา ๆ

ชาที่ไหลลงคอไม่ฝาดเลยแม้แต่น้อย รสใสละมุน ค่อย ๆ แผ่ความหวานอ่อน ๆ ไปทั่วลำคอ พร้อมกลิ่นผลไม้หอมจาง ๆ ที่ยากจะบรรยาย

หลังดื่มชาไปหนึ่งอึก ความเหนื่อยล้าทั่วร่างก็คลายลงไปกว่าครึ่ง ทั้งตัวพลันสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

ซิงซิงถึงกับรู้สึกว่าพลังพิเศษเต็มเปี่ยมขึ้นมาเล็กน้อย

คิดได้ดังนั้น ซิงซิงก็ดื่มชาอีกอึกใหญ่ ทั้งยังหยิบผลไม้กับขนมบนโต๊ะมากินโดยไม่ต้องมีใครสอน

รสสัมผัสแปลกใหม่ไล่เรียงกันเป็นชั้น ๆ ยิ่งกินก็ยิ่งถูกใจ ประกายในดวงตาดำสนิทค่อย ๆ ส่องวาบขึ้นทีละนิด

แมวขาววางอุ้งเท้าข้างหนึ่งพาดที่วางแขนโซฟาอย่างเกียจคร้าน มองอยู่เช่นนั้น ก่อนจะเอ่ยขึ้นหลังผ่านไปครู่ใหญ่ “อร่อยไหม ลูกค้า”

“อืม” ซิงซิงพยักหน้าเบา ๆ จิบชาใสอีกครั้ง แล้วเงยหน้าขึ้นเสริมอย่างจริงจังว่า “ขอบคุณ”

ดวงตาสีฟ้าใสของแมวขาวไหววูบเล็กน้อย หางตาเหลือบส่งสัญญาณให้พนักงานแมวดอกไม้ที่ยืนรออยู่ไม่ไกล เติมขนมให้อีกชุด

แต่ปากกลับหยอกว่า “ลูกค้าดูเหมือนไม่ค่อยชอบพูดนะ?”

ซิงซิงตอบสั้น ๆ “อืม”

แมวขาวเอนตัวพิงพนัก ยกขาขึ้นไขว่ห้าง น้ำเสียงเอื่อยเฉื่อย “แต่ไม่เป็นไร ฉันชอบลูกค้าที่เงียบ ๆ”

ซิงซิงเหลือบมองท่าทางของแมวขาว สายตากวาดผ่านบางอย่างที่ไม่ควรมอง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นนิดหนึ่ง เอ่อ...แบบนี้...

เธอจะเป็นตากุ้งยิงไหมเนี่ย?!

คิดได้ดังนั้น เธอก็เบือนสายตาหนีเงียบ ๆ แล้วมองไปทางประตู

จังหวะนั้นเอง ประตูร้านถูกผลักเปิดต่อเนื่อง ผู้เล่นทยอยหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

หากนับรวมคนที่เบียดอยู่ด้านนอกจนเข้ามาไม่ได้ด้วยแล้ว กะคร่าว ๆ ก็มีมากถึงหลายสิบหรืออาจเป็นร้อยคน

ผู้เล่นแต่ละคนบ่นด่ากันอุบ สีหน้าหม่นหมอง

พนักงานแมวดอกไม้ในชุดกระโปรงเครื่องแบบสีเขียวเข้มยืนขวางอยู่หน้าแผงสินค้า คอยห้ามไม่ให้ผู้เล่นเดินต่อ

ผู้เล่นอารมณ์ร้อนหลายคนเดือดดาลขึ้นมาทันที เปิดปากด่าด้วยถ้อยคำหยาบคายฟังไม่ขึ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป