เรือนสี่ประสาน: เริ่มต้นปี 1944 ด้วยการแต่งงานกับสายลับหญิง

ตอนที่ 30 เลิกงานกลับบ้าน

6 นาที· 1.4K คำ

เดิมทีไฉ่สงเฟยก็คิดจะยอมจำนนอยู่แล้ว ที่เขามาหาเจียงเอินป๋อหลัก ๆ ก็เพื่อหยั่งเชิงและเจรจาเงื่อนไข

ส่วนเรื่องคุณธรรมของชาติและชื่อเสียงหลังตายที่เจียงเอินป๋อพูดถึง เขาไม่ใส่ใจเลยสักนิด

เขาแค่อยากรู้ว่าถ้ายอมจำนนแล้วจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง

“ท่านผู้บัญชาการเจียง ผมมันคนหยาบ ๆ คำพูดพวกนี้ที่ท่านพูดผมไม่เข้าใจหรอก ผมแค่อยากรู้ว่า

ถ้าพวกพี่น้องย้ายมาอยู่กับพวกท่าน จะได้ประโยชน์อะไรบ้าง”

เจียงเอินป๋อรู้สึกเหมือนหว่านเสน่ห์ใส่คนตาบอด

เมื่อครู่เขาพูดแบบนั้นก็เพื่อให้เกียรติอีกฝ่ายและหยิบยื่นทางลงให้

สำหรับคนส่วนใหญ่ การเป็นคนทรยศต้องมีเหตุผลหรือข้ออ้างสักอย่าง

แต่ไฉ่สงเฟยคนนี้กลับไม่เหมือนใคร เป็นลูกผู้ชายตรงไปตรงมา ไม่ปิดบังแม้แต่น้อย

ไม่คิดหาเหตุผลหรือข้ออ้างให้ตัวเองเลย

“ในเมื่อพี่สงเฟยพูดตรงขนาดนี้ งั้นผมก็ไม่ปิดบังแล้วกัน

ทางกองทัพญี่ปุ่นบอกมาแล้วว่า ถ้าคุณมาคนเดียว พวกเขาจะให้คุณเป็นผู้บังคับกองพัน

ถ้าพาคนจากสองกองพันมาด้วย ก็จะให้คุณเป็นผู้บัญชาการ

สรุปง่าย ๆ คุณมีคนอยู่เท่าไร กองทัพญี่ปุ่นก็จะให้ตำแหน่งสูงตามนั้น”

ถ้าคำรับปากนี้ทำได้จริง สำหรับไฉ่สงเฟยก็ถือว่าได้เลื่อนขั้น

เพราะทั้งอาวุธยุทโธปกรณ์ เสบียงยังชีพ และแม้แต่เงินเดือนทหารของกองทัพจิ้นสุย ล้วนสู้ทางญี่ปุ่นไม่ได้เลย

ถ้าไฉ่สงเฟยอยู่กับกองทัพจิ้นสุย มีพี่น้องอยู่พันคน หนึ่งเดือนอาจรีดไถเงินได้แค่พันหยวน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป