“งั้นเหรอ?” หลิงเช่อยกคิ้วยิ้ม
ทั้งจะหย่า ทั้งจะหานายแบบ ดูท่าในหัวเล็ก ๆ นั่นคงคิดเรื่องพวกนี้ไว้ไม่น้อย
ฤทธิ์เหล้าขึ้นหัวจนเฉียวหรูอี้แยกไม่ออกแล้วว่าคนตรงหน้าเป็นใคร พอเห็นเขาถามอย่างจริงจัง เธอก็พยักหน้ารัว
“ไม่อย่างนั้น...” เธอแนบช่วงบนของร่างกายเข้ากับหลิงเช่อ เงยหน้าขยับเข้าไปใกล้หูเขาแล้วกระซิบว่า “เขาจะทำให้คุณเจอดีแน่!”
สามคำสุดท้าย เธอย่นจมูกพูดอย่างเอาจริงเอาจัง
สีหน้าราวกับกำลังพูดถึงเรื่องน่ากลัวอย่างยิ่ง
ร่างกายร้อนผ่าวของเธอแนบชิดหลิงเช่อ ลมหายใจอุ่น ๆ พรมลงบนใบหน้าและติ่งหูของเขา จนลมหายใจของเขาสะดุดไปชั่วขณะ
เขาเหลือบมองริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงระเรื่อของเธอที่ขยับแผ่วเบา ดวงตาคู่งามพราวระยับ เย้ายวนจับใจ
ในเวลานี้ เฉียวหรูอี้เป็นสิ่งยั่วยวนใจที่อันตรายถึงชีวิตสำหรับเขา
ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง มือใหญ่ข้อนิ้วเด่นชัดประคองใบหน้าเล็กของเธอ ก่อนจะก้มลงหมายจะจูบริมฝีปากนั้น
วินาทีต่อมา ริมฝีปากนุ่มกลับเฉียดผ่านแก้มของเขา แล้วศีรษะเล็ก ๆ ก็ซบลงบนไหล่
แผนการของเขาจึงพังไม่เป็นท่า
เมื่อครู่ยังยั่วเขาอยู่แท้ ๆ แต่ตอนนี้เธอกลับหลับไปแล้ว
หลิงเช่อมองศีรษะที่ก้มลง ขนตายาวหลุบต่ำ พลางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนมุมปากจะยกขึ้น
ยี่สิบนาทีต่อมา รถก็จอดที่บ้านพักในอ่าวอวี้จิ่ง
ศีรษะที่พิงไหล่เขาหลับสนิท หลิงเช่อลงจากรถแล้วอุ้มเธอขึ้นแนบอก พาเข้าไปในบ้านพัก
ไม่รู้ว่ากำลังฝันหรืออย่างไร คนในอ้อมแขนซบไหล่เขาแน่น แขนเรียวทั้งสองข้างโอบรอบคอเขาไว้