ใกล้เปิดเทอมแล้ว หลินอันอวี้กำลังเก็บกระเป๋าเดินทาง วันนั้นเป็นวันเสาร์
โรงเรียนมัธยมปลายที่เขาสอบเข้าได้อยู่ชานเมือง เป็นโรงเรียนประจำ กลับบ้านได้ทุกสองสัปดาห์
เขาเก็บกระเป๋าเดินทางหนึ่งใบกับกระเป๋านักเรียนอีกหนึ่งใบ
เสื้อผ้า รองเท้า และของใช้ส่วนตัวพับเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ
สุดท้ายเขาหยิบเสื้อคลุมสีเทาตัวนั้นออกมาจากใต้หมอน
เสื้อคลุมของฉีหว่านนั่นเอง
ผ่านมานานขนาดนี้ กลิ่นที่ติดอยู่บนเสื้อแทบจางหายจนไม่ได้กลิ่นแล้ว
แต่เขาก็ยังพับมันให้เรียบร้อย วางไว้ก้นกระเป๋าเดินทาง แล้วใช้ชุดนักเรียนสองชุดทับไว้
เขารูดซิปปิด พอเดินออกมา ฉีหว่านก็ยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น มือถือกล่องสองใบ
“มานี่สิ”
เขาเดินเข้าไปหา
กล่องหนึ่งเป็นโทรศัพท์มือถือ
เครื่องใหม่ ใหญ่กว่าเครื่องเก่าที่เขาใช้อยู่เล็กน้อย หน้าจอสว่างและใส่ซิมไว้เรียบร้อยแล้ว
อีกกล่องเป็นแท็บเล็ตสีเทาเข้ม
“เอาไว้ใช้ตอนเรียนมัธยมปลาย”
ฉีหว่านยื่นกล่องให้เขา “พกโทรศัพท์ไปโรงเรียนไม่สะดวก ปกติวางไว้ที่หอพักหรือฝากครูเก็บไว้ก็ได้”
“แท็บเล็ตเอาไว้ค้นข้อมูล ห้ามเล่นเกมล่ะ”
หลินอันอวี้รับไป
“ขอบคุณครับ”
“มีเรื่องอะไรก็โทรมานะ”
“รู้แล้วครับ”
“แมวฉันดูแลเอง ไม่ต้องเป็นห่วง”
“อืม”
หลินอันอวี้ก้มมองกล่องในมือ อยากพูดอะไรสักอย่าง แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา
เขาหิ้วกล่องกับกระเป๋าเดินทางไปไว้ตรงประตู เสี่ยวอวิ๋นเดินตามมาแล้วถูไถขาเขา
เขาย่อตัวลง ลูบหัวมันเบา ๆ
“ผมไปแล้วนะ”
เสี่ยวอวิ๋นร้องเหมียวหนึ่งที
เขาลุกขึ้นยืนแล้วเปิดประตู
ฉีหว่านยังยืนอยู่ในห้องนั่งเล่น ไม่ได้เดินมาส่ง
เขาหันกลับไปมองแวบหนึ่ง เห็นเธอก้มลงอุ้มเสี่ยวอวิ๋น หันหลังให้เขา
ประตูปิดลง
ชีวิตมัธยมปลายยุ่งกว่าตอนมัธยมต้นมาก
เข้าเรียนเช้าตรู่ตอนหกโมงครึ่ง เรียนภาคค่ำถึงสามทุ่มครึ่ง เรียนหกวันต่อสัปดาห์
หลินอันอวี้ถูกจัดให้อยู่หอพักสี่คน ตารางชีวิตแน่นเอี้ยด