ทะลุนิยายพิชิตใจเหล่าพระรอง

ตอนที่ 31 “อาสาว” กับหลานชาย 02

7 นาที· 1.5K คำ

หลินอันอวี้ค่อย ๆ ขยับถอยหลังไปเล็กน้อย

เขานึกถึงคำพูดของแม่ก่อนจากไป

แม่เคยบอกว่า อาสาวของลูกใช้ชีวิตไม่ง่ายเลย ในบ้านนี้ไม่มีใครจริงใจกับเธอสักคน มีแค่พ่อของลูกที่ยังมองเธอเป็นน้องสาว

จากนั้นเขาก็นึกถึงพ่อ พ่อเป็นคนพูดน้อย แต่ทุกปีเมื่อถึงวันเกิดของอาสาว ก็จะให้แม่เตรียมของขวัญไว้ให้

ไม่ใช่ของมีค่าอะไร แต่ไม่เคยขาด

แม้อาสาวจะไม่ค่อยปรากฏตัว แต่ทุกเทศกาลก็ยังติดต่อกับครอบครัวของพวกเขาเสมอ

ความสัมพันธ์ระหว่างกันคงไม่เลวร้ายนัก

ถ้าจำเป็นต้องเลือกว่าจะไปอยู่กับใคร เขา...

ขณะนั้น ด้านหลังโถงยังคงมีเสียงทะเลาะกัน

“เด็กคนนี้ฉันจะดูแลเอง เป็นเรื่องสมควรอยู่แล้ว”

“พี่ใหญ่ จะดูแลก็ได้ แต่เรื่องบ้านเก่าต้องพูดให้ชัดเจน”

“จะพูดให้ชัดเจนอะไรอีก? ฉันเป็นลูกชายคนโต!”

“เป็นลูกชายคนโตแล้วอย่างไร? สมัยนี้เป็นสังคมที่ปกครองด้วยกฎหมาย...”

หลินอันอวี้ซุกหน้าลงกับเสื้อคลุม

เขาไม่อยากฟัง

ไม่อยากรู้ด้วยว่าบ้านเก่าจะตกเป็นของใคร หุ้นจะแบ่งกันอย่างไร หรือพวกเขากำลังแย่งชิงตัวเขา หรือข้าวของทั้งหมดที่อยู่เบื้องหลังเขากันแน่

เขาแค่อยากนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนี้ กอดเสื้อคลุมของแม่ไว้ แล้วรอให้พ่อเหมือนเมื่อก่อน พอเขาทำผิด พ่อก็จะตบไหล่จากด้านหลังแล้วพูดว่า “มานั่งยอง ๆ ทำอะไรอยู่ ลุกขึ้นมากินข้าว”

แต่พ่อจะไม่ตบไหล่เขาอีกแล้ว

แม่ก็จะไม่ดุเขาเรื่องปัดปากกาหมึกซึมตกอีกแล้ว

ไม่นาน หลินอันอวี้ก็ได้ยินเสียงฝีเท้า

เสียงรองเท้าส้นสูงดังมาจากประตูด้านข้างของโถง ผ่านกลุ่มคนที่กำลังทะเลาะกันโดยไม่หยุด

เสียงทะเลาะในโถงเงียบลงชั่วขณะ

หลินอันอวี้มองลอดม่านโปร่งออกไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป