ท่านผู้ตัดสินสุดเย็นชา? กลิ่นอายผีหนุ่มแทบทะลักออกมา

ตอนที่ 21 ฝีมือเสมอกัน

7 นาที· 1.5K คำ

บทที่ 21: คู่คี่สูสี

วันนั้นภายในตึก “ไอพิษ” “อำพราง” เอาแต่หนีเอาชีวิตรอด จึงไม่ได้สนใจปฏิสัมพันธ์ระหว่างจงสวินกับผู้พิพากษาระดับ S คนนั้นเลย ต่อมาพอพบว่าทะเลจิตแสนสบาย มันก็หลับอย่างเต็มอิ่มไปอีกรอบ

“อำพราง” ยังจำได้ว่าก่อนหน้านี้จงสวินไล่ตามสารปนเปื้อนตัวนั้นอย่างสนอกสนใจ ทั้งยังลงมืออย่างโหดเหี้ยมเต็มที่ แต่ตอนนี้พอเก็บงำกลิ่นอายลง กลับกลายเป็น...งดงามและเงียบสงบ เข้ากับหน้าตาของเขาอย่างยิ่ง

ในโลกมนุษย์ นี่คือรูปลักษณ์ชั้นยอด

ทำได้ตั้งหลายอย่างนี่นา

“อำพราง” ไม่กล้าส่งเสียงอีก จงสวินเองก็พยายามย่อยพลังงานมหาศาลในทะเลจิต ทั้งที่ยังสะลึมสะลือ

โชคดีที่มีฟีโรโมนของเมิ่งจิ้งทิง ถึงได้รู้สึกสบายขึ้นมาก

รถกลับมาถึงศาลชี้ขาด

ครั้งนี้อาการของจงสวินค่อนข้างผิดปกติ เมิ่งจิ้งทิงจึงพาเขาไปแผนกการแพทย์โดยตรง

แผนกการแพทย์ของศาลชี้ขาดมีผู้เชี่ยวชาญรอบด้านที่เกษียณแล้วแต่ถูกเชิญกลับมาทำงานหนึ่งคน และผู้ช่วยระดับผู้อำนวยการโรงพยาบาลอีกสามคน คอยให้บริการคนหนุ่มสาวกลุ่มนี้ที่ต้องเอาชีวิตเข้าแลกในการต่อสู้กับสารปนเปื้อน

ทันทีที่เครื่องมือเชื่อมต่อกับจงสวิน เส้นกราฟที่เคยนิ่งก็เริ่มแกว่งขึ้นลงอย่างรุนแรง

“คุณออกไปก่อน ออกไป!” ศาสตราจารย์สูงวัยไล่เมิ่งจิ้งทิงราวกับไล่ยุง “เด็กคนนี้อยู่ในมือผม ไม่มีทางเป็นอะไรหรอก วางใจได้”

……

“ทะเลจิตของโอเมก้ารุนแรงขนาดนี้ได้ด้วยเหรอ?”

“หน้าตาดีจัง”

“สืบมาแล้ว เป็นคู่ของผู้พิพากษาคนนั้น”

“หา?”

“……”

เสียงพูดคุยที่ดังขาด ๆ หาย ๆ ทำให้จงสวินรู้ว่าสภาพของตัวเองคงยังไม่เลวร้ายนัก

“อำพราง” เงียบไปอีกครั้ง ลูกกลม ๆ ทั้งลูกลอยไปตามกระแส ราวกับตายไปแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป