แมวสองหาง หรือก็คือเจ้ายมบาล ถูกอาซุ่ยพากลับมายังเขาหมิงหมิงเช่นนั้น
ด้วยเหตุที่ยวี่ถูและพวกทั้งสี่ เขาหมิงหมิงจึงมีพลังวิญญาณหล่อเลี้ยงอยู่ในอาณาเขตโดยธรรมชาติ
เจ้ายมบาลที่ถูกพามายังเขาหมิงหมิงมีชื่อของเจ้ายมบาลคุ้มครองก่อน แล้วยังได้พลังวิญญาณของเขาหมิงหมิงบำรุงบ่มอีก แม้จะกลายเป็นวิญญาณแมว แต่วรยุทธ์ของตัวเองก็ฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว
อย่างไรก็ตาม เรื่องเหล่านี้ เหล่าสัตว์ที่เฝ้าอยู่บนเขาปู้จือไม่มีใครล่วงรู้
ซึ่งรวมถึงลู่หมานซานด้วย
ลู่หมานซานเป็นภูตหมาป่า
พ่อแม่ของมันจากไปตั้งแต่มันยังเป็นลูกอ่อน ลู่หมานซานในวัยเด็กเติบโตมาใต้เงาอุปถัมภ์ของเทพารักษ์
แม้จะว่ากันว่าเป็นเทพารักษ์ แต่แมวสองหางเองในตอนนั้นก็ยังเป็นลูกอ่อนเช่นกัน ดังนั้นแท้จริงแล้วลู่หมานซานโตมาโดยวิ่งตามหลังแมวสองหางมาตลอด
ในใจของมัน เทพารักษ์ไม่ใช่แค่เทพารักษ์ แต่ยังเป็นเพื่อนร่วมทาง เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต
อาจเพราะคอยติดตามแมวสองหางมาตลอด ลู่หมานซานจึงดูดซับพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินมากกว่าสัตว์ตัวอื่นในเขาปู้จือ
ยิ่งได้โอกาศบันดาลใจให้เกิดปัญญาจนกลายเป็นภูต
ร้อยปีที่ผ่านมา มันคอยอยู่เคียงข้างเทพารักษ์ของมันเสมอ มันเคยคิดว่าทั้งสองจะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ
กระทั่งเทพารักษ์เริ่มอ่อนแรง มันจึงนำสัตว์ในเขาออกมาปกป้องเทพารักษ์ของพวกมัน
แต่ไฟป่าครั้งนั้นก็ยังคร่ากลายเทพารักษ์ไป
สัตว์ที่รอดชีวิตรู้สึกซาบซึ้งในพระคุณของเทพารักษ์ แต่ก็รู้ว่าเขาปู้จือที่ล่มสลายไปแล้วไม่เหมาะกับการอยู่อาศัยอีกต่อไป