คำพูดที่มาแบบไม่ทันตั้งตัวทำให้อาซุ่ยไม่มีเวลาไปสนใจว่าทำไมอาจารย์ทั้งสี่ถึงโผล่มาที่นี่
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธออาจจะคิดว่าบรรดาอาจารย์กำลังเสกสรรคำพูดลึกลับที่เธอฟังไม่เข้าใจอีกครั้ง
แต่ตอนนี้ เธอรู้แล้วว่าตัวตนของซือเป่ยอันคืออะไร
เพราะรู้ว่า “เขา” เป็นใคร เธอจึงเข้าใจความหมายในคำพูดของอาจารย์ใหญ่ยิ่งกว่าเดิม
อันอันเขาคือการจำแลงของยมโลก ดังนั้นทุกครั้งที่ยมโลกพังทลาย ผลกระทบย่อมสะท้อนกลับมาที่ร่างวิญญาณของเขา
เมื่อ 10 ปีก่อน ยมโลกยุ่งเหมือนกว่าวันนี้ ดังนั้นก่อนหน้านี้ แม้ตรวจร่างอันอันแล้วจะไม่พบความผิดปกติแม้แต่น้อย เขาก็ยังเป็นเด็กที่เกิดมาแล้วก้าวเดินไม่ได้
วันที่เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสนั้น ก็คือวันที่ยมโลกพังทลายรุนแรงที่สุด
อาซุ่ยเริ่มรู้สึกได้เบื้องหลังของเรื่องทั้งหมด
เมื่อเห็นสีหน้าของเธอ ยวี่ถูและพวกก็รู้ทันทีว่าเธอรู้เรื่องนี้แล้ว
“ดูท่าเธอรู้แล้วสิน่า ว่าเขาเป็นใคร”
ไม่ใช่จีโหยวที่บอกแน่
เพราะนั่นคือ “ข้อตกลง” ที่พวกเขาเข้าอกเข้าใจกันโดยไม่ต้องพูด
แต่แน่นอนว่าต้องเป็นเขาที่ชี้ทางให้เธอค้นพบเอง
ผานจงถนัดการมองเห็นกรรมวิบากมากที่สุด คิ้วขมวดลงโดยไม่รู้ตัว อยากจะคว้าจีโหยวมาซ้อมอีกรอบให้สะใจเสียตอนนี้
แต่ว่า...
มองอาซุ่ยตอนนี้ เขาก็พูดออกปากไม่ได้จริง ๆ ว่าการกระทำแบบจีโหยวถูกหรือผิด
“อาซุ่ย เมื่อเธอรู้แล้ว เธอก็ควรเข้าใจว่า แม้แต่สวรรค์น้อยของโลกต่างมิติก็หยุดการพังทลายของยมโลกในอีกโลกหนึ่งไม่ได้ ถ้าเธออยากช่วยเขา ก็ส่งเขามาให้พวกเรา บางที...”
ผานจงพูดไม่ทันจบ อาซุ่ยก็ตัดบทเสียทีเดียว