“หนาน……”
เธออยากเรียกว่าคุณหนูหนาน
เพราะครั้งก่อน ๆ ที่ไปรับคนที่ห้องวาดภาพ เธอก็เรียกแบบนั้น
แต่ถ้าเรียกแบบนั้นต่อหน้าเพื่อนร่วมห้องละก็ ก็ไม่ต่างอะไรจากรับปากผิดตัวเอง
ชิวเยว่หลี่ยังเรียกไม่ออก แถมยังพยายามจะแก้สถานการณ์
“……ไม่รู้ว่าพวกคุณจะมา เพื่อนฉันแวะมาดูที่บ้านวันนี้ เรากำลังจะออกไปข้างนอกพอดี รอสักครู่นะ ทำเหมือนบ้านตัวเองเลย”
ชิวเยว่หลี่ฝืนใจให้ตัวเองสุขุม คำพูดฟังกึ่งกลาง ๆ แต่น้ำเสียงกลับแอบแฝงกลิ่นอายของเจ้าของบ้าน
ถ้าจะเอาความจริง ๆ ก็ใช่ เธอเป็นลูกสาวของแม่บ้านในบ้านหลังนี้ พูดทักทายแขกสองสามคำก็ถือว่าปกติ
เพื่อนร่วมห้องหลายคนได้ยินก็งงเป็นไข่ตัน โดยเฉพาะเศรษฐีรุ่นที่สองที่ชิวเยว่หลี่แอบชอบ
อยู่เมืองหลวงเหมือนกัน เขาย่อมรู้จักตระกูลหนานดี ซึ่งเทียบกับครอบครัวแบบของเขาที่เพิ่งร่ำรวยได้แค่สิบกว่าปี ไม่มีทางเทียบได้เลย
เห็นชิวเยว่หลี่รีบเร่งให้ทุกคนไปตั้งแต่เห็นหน้า เศรษฐีรุ่นที่สองก็เริ่มไม่พอใจ
หรือเธอจะเป็นห่วงว่าพวกเขาจะยึดบ้านของเธอเป็นสะพานเพื่อตีสนิทกับตระกูลหนาน?
อีกหลายคนสภาพครอบครัวก็ธรรมดา ๆ ในเมืองหลวง คนรวยแท้ ๆ ก็ไม่เคยเห็นกี่คน แต่ก็ฟังออกว่าชิวเยว่หลี่ไม่อยากให้สองฝ่ายได้คุยกันมาก
ในใจไม่สบอารมณ์ แต่หน้าก็ไม่ได้แสดงออก
ต่างกันกับเพื่อนชายแฟนคลับของหนานจือซุ่ยที่เป็นคนตรงไปตรงมา ได้ยินแบบนั้นก็ถามกลับทันทีโดยไม่ทันคิด
“ไม่ใช่บอกให้มาเที่ยวบ้านไง ทำไมต้องรีบออกไป?”
ยังกับไอดอลของเขาก็มาด้วย!