ส่วนลึกของแกนโลก ตำนานเล่าว่าที่นี่คือจุดต่อประสานระหว่างโลกต่างมิติ
และด้วยความพิเศษของสถานที่แห่งนี้ จีโหยวจึงพาเธอมาที่นี่ และยังรู้ว่าพวกเขาไม่มีทางออกไปได้ง่าย ๆ
แม้ที่นี่จะไม่เห็นทั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ แต่สัญชาตญาณของความหิวและความเหนื่อยล้าก็ยังคงอยู่
ซือเป่ยอันประเมินเวลาที่ถูกพามาไว้ในใจ ตามปกติแล้วตอนนี้คงค่ำมืดแล้ว
“หาที่พักก่อนดีกว่า”
จากสภาพตอนนี้ ก้นหุบเหวชัดเจนว่าอันตรายกว่าด้านบน
ถ้าไม่จำเป็น พวกเขาเดินลงไปอีกไม่ได้แล้ว
แม้ด้านบนจะไม่มีค่ำคืน พวกเขาก็ยังต้องมีที่พักฟื้นชั่วคราวสักแห่ง
โดยเฉพาะอาซุ่ยที่ถูกพามาก่อนเขานานกว่า บวกกับการต่อสู้กับจีโหยวเมื่อครู่ บนใบหน้าของเธอเริ่มแสดงความเหนื่อยล้าออกมาจาง ๆ
ซือเป่ยอันอยากให้เธอได้พักผ่อนให้เต็มที่ แล้วค่อยหาทางออกจากที่นี่
คิดได้ดังนั้น เขาก้าวเท้าออกไป ตั้งใจจะให้เซี่ยจื้อนำทาง
เพราะเทียบกับ “คนนอก” อย่างพวกเขาสองคน เซี่ยจื้ออยู่ที่นี่มาตลอด
แต่พอจะเอ่ยปาก ทันใดนั้น ซือเป่ยอันก็รู้สึกความอ่อนแรงพุ่งขึ้นมาที่ปลายเท้าอย่างกะทันหัน เท้าที่ก้าวออกไปพับลงอย่างไร้แรง ตามด้วยอีกเท้าที่ก็เริ่มอ่อนตาม
เห็นว่าเขากำลังจะล้ม อาซุ่ยตาไวมือไวพุ่งเข้าไปประคองเอาไว้ทันที
แต่ซือเป่ยอันที่ถูกประคองไว้ทันเวลากลับยืนตัวตรงขึ้นมาไม่ได้ กลับทรุดลงนั่งกับพื้นทั้งตัว
อาซุ่ยทำได้เพียงตามแรงเฉื่อยวางตัวเขาลงบนพื้น เมื่อมองไปที่ซือเป่ยอันอีกครั้ง สีหน้าของเขาแย่เป็นพิเศษ แถมยังซีดจางออกมาเล็กน้อย