หลี่เยว่
“นี่คือความจริงที่ว่าทำไมชาวสุเมรุถึงไม่ฝันงั้นเหรอ?”
เย่หลันฟังบทสนทนาระหว่างเทพไม้ผู้ยิ่งใหญ่กับนาซึจิแล้วพลันเข้าใจ ดวงตาฉายแววกระจ่างแจ้ง
ในฐานะเจ้าหน้าที่ข่าวกรองที่ทำงานอยู่ในเงามืดของหลี่เยว่ เธอย่อมไม่เคยละเลยการจับตาดูประเทศอื่น ๆ
ในฐานะประเทศเพื่อนบ้านของหลี่เยว่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่ชาวสุเมรุไม่ฝัน หรือความสามารถพิเศษในการดำน้ำของชาวฟงแตน เธอล้วนสืบหาข้อมูลอย่างละเอียดมาแล้ว
เพียงแต่ยังไม่พบความจริงเสียที
เธอรู้แค่ว่าชาวสุเมรุยังฝันได้ตอนเด็ก ๆ แต่เมื่อโตขึ้นก็จะสูญเสียความสามารถในการฝันไป
เธอเคยคาดเดาว่าเรื่องนี้อาจเกี่ยวข้องกับจิตใจที่ไร้เดียงสา รวมถึงระดับสติปัญญาของคนเรา
แต่ระหว่างที่สืบค้นต่อไป เธอกลับพบความลับอย่างหนึ่ง ไม่ใช่ชาวสุเมรุที่โตแล้วทุกคนจะฝันไม่ได้ บางคนยังฝันอยู่ เพียงแต่ไม่แสดงออกมาเท่านั้น
พอลองคิดดูให้ดี ชาวสุเมรุที่ยังฝันได้เหล่านั้น ส่วนใหญ่ดูเหมือนจะไม่มีเครื่องปลายทางอาคาชา
ดูท่าคงเป็นอย่างที่เทพไม้ผู้ยิ่งใหญ่พูด เธอเป็นคนยืมความฝันของชาวสุเมรุไป
ไม่ใช่อย่างที่ชาวสุเมรุกล่าวกันว่า การไม่ฝันเป็นพรจากเธอ เป็นสัญลักษณ์ของเหตุผลและสติปัญญา
แล้วความสามารถในการว่ายน้ำของชาวฟงแตนล่ะ? หรือจะเกี่ยวข้องกับเทพแห่งน้ำเหมือนกัน?
แค่ไม่รู้ว่าพรนี้มาจากเอเกอร์เลีย เทพแห่งน้ำองค์ก่อน หรือฟูรินา เทพแห่งน้ำองค์ปัจจุบันกันแน่
……
สุเมรุ
ชาวสุเมรุที่ได้ยินเทพไม้ผู้ยิ่งใหญ่พูดว่า เพื่อสุเมรุแล้ว แม้จะเห็นแก่ตัวไปบ้าง แต่เธอก็ยังยืมความฝันของพวกเขาไป ต่างพากันอึ้งงัน