ไล่ดูเว็บบอร์ดจนทั่วแล้ว หลี่เย่ก็ยังรู้สึกไม่จุใจ เขาขยับปากเคี้ยวตุ้ย ๆ เหมือนยังไม่หายติดใจ
อย่างน้อยก็ขุดคุ้ยสิ่งที่เป็นประโยชน์ออกมาได้บ้าง
ทว่าเรื่องคฤหาสน์ทรงโบราณที่เขาพบในด่านนั้น กลับค้นหาไม่เจอข้อมูลใด ๆ เลย
เมื่อนึกถึงความปรารถนาของร่างหงอกไฟที่มีต่อโคมสีขาวใบใหญ่สองใบ หลี่เย่ก็ขยับความคิด เปิดใช้งานกำไลข้อมือซ้าย
ม่านแสงสีฟ้าจาง ๆ ฉายขึ้นกลางอากาศ
“ขอเข้าถึงฐานข้อมูลเทียนกง: ค้นหา ‘โคมสีขาว’”
สิ้นเสียงของเขา แสงเงาบนม่านแสงก็เปลี่ยนแปลงไป
กระแสข้อมูลพร่างพรายเป็นระลอกคลื่น ก่อนจะมีเสียงหญิงสาวสังเคราะห์อันสงบนิ่งดังขึ้น
“พลเมืองระดับหนึ่ง หลี่เย่ ฐานข้อมูลเทียนกงมีรายการข้อมูลเกี่ยวกับ ‘โคมสีขาว’ ทั้งหมด 1,432 รายการ
ตามระดับสิทธิพลเมืองปัจจุบันของคุณ คุณสามารถเข้าถึงข้อมูลได้ 465 รายการ”
ขณะเดียวกัน ภาพของข้อมูลเกี่ยวกับ ‘โคมสีขาว’ ทั้ง 465 รายการก็เริ่มปรากฏบนจอ
ชั่วพริบตา ภาพโคมหลากหลายรูปแบบก็ผุดขึ้นบนม่านแสง จัดแสดงเรียงรายราวกับห้างสรรพสินค้าเสมือนจริง
วัสดุมีตั้งแต่กระดาษ ผ้าไหม แก้วหลิวหลี ไปจนถึงโลหะผสมที่ไม่ทราบชนิด รูปทรงมีตั้งแต่โบราณงดงามไปจนถึงล้ำยุค ละลานตาเต็มไปหมด
จุดร่วมของพวกมันคือรูปลักษณ์โดยรวมเป็นสีขาว ไม่ก็ขาวอมชมพู ขาวซีด หรือขาวบริสุทธิ์
หลี่เย่ไล่ดูอย่างละเอียดไปหลายหน้า ในที่สุดก็หยุดอยู่ที่บรรทัดหนึ่ง—
โคมที่มีรูปทรงตรงกับที่เขาเห็นในคฤหาสน์หลังนั้นทุกประการปรากฏขึ้นแล้ว
ตัวอักษรเล็ก ๆ ด้านล่างระบุชื่อโคมว่า “โคมวิญญาณเทียน”
ทำจากผ้าไหมขาวเรียบในรูปแบบโบราณ
รูปทรงโดยรวมกลมและยาวเล็กน้อย ดูคล้ายทรงกระบอกยาวที่ลบเหลี่ยมมุมแล้ว
พื้นผิวขาวโพลน ไม่มีลวดลายซับซ้อน
เขากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที แล้วยื่นมือกดเข้าไป
หน้าข้อมูลขยายออกทันที รายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับ “โคมวิญญาณเทียน” ปรากฏขึ้นทีละรายการ
ทว่ากลับดูราวกับถูกปิดทับด้วยโมเสก ภาพรวมจึงพร่ามัวไม่ชัดเจน
มีหน้าต่างแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาบนหน้าข้อมูล ตัวอักษรด้านบนอ่านได้อย่างชัดเจน
“กรุณาชำระค่าค้นหาข้อมูล 0.5 เหรียญดาวสหพันธ์”
หลี่เย่เผยสีหน้าจนใจ แล้วทำตามคำแนะนำในหน้าต่างแจ้งเตือน โอนเหรียญดาวผ่านกำไลข้อมือไป
ทันใดนั้น กำไลข้อมือก็ได้รับข้อความสั้นฉบับหนึ่ง
“แจ้งเตือนจากธนาคารไฉฟู่ทง: บัญชีเลขท้าย 3952 ของคุณชำระเงินจำนวน 0.50 เหรียญดาวสหพันธ์ผ่านห้างเทียนกง เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม เวลา 09:23 น. ยอดเงินคงเหลือหลังทำรายการคือ 13.72 เหรียญ”
หลังจ่ายเงิน หน้าต่างแจ้งเตือนก็หายไป ในที่สุดข้อมูลบนหน้าจอก็ชัดเจนขึ้น
“ไอเทม: โคมวิญญาณเทียน”
“ระดับ: D”
“ผลลัพธ์: อำนาจสง่า (เป็นเครื่องประดับที่แขวนไว้หน้าท้องพระโรงของคฤหาสน์ มีคุณสมบัติช่วยยกระดับรสนิยมของเจ้าบ้าน และแสดงชาติตระกูลของผู้ครอบครองได้ในระดับหนึ่ง)”
หืม??
แสดงชาติตระกูลงั้นหรือ??
เมื่อเห็นข้อมูลสำคัญ หลี่เย่ก็พูดไม่ออก ความคิดที่จะได้ของดีราคาถูกพลันมลายหายไป
ผลลัพธ์ด้านอำนาจสง่าฟังดูดี แต่ความจริงก็เป็นแค่ของประดับ สวยแต่ไร้ประโยชน์
คิดได้ดังนั้น หลี่เย่จึงมองโคมวิญญาณเทียนอีกสองสามครั้ง
เอาเถอะ โคมสีขาวเรียบ ๆ ใบนี้ยังไม่คู่ควรกับคำว่า “หรูหรา” ด้วยซ้ำ
มิน่าเล่าถึงถูกแขวนไว้ด้านนอกคฤหาสน์ แถมยังแขวนเป็นคู่สองใบพอดี
ของมีค่าใครเขาเอาไปวางไว้หน้าประตูบ้านกันล่ะ?
หลี่เย่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อยในใจ แล้วเลื่อนดูข้อมูลต่อไป
เนื้อหาในหน้าจอมีอยู่ไม่น้อย
มีทั้งบทวิเคราะห์ที่มา สถิติสถานที่ที่พบ รวมถึงคำแนะนำเพิ่มเติมและบทวิเคราะห์วัสดุ
โดยรวมแล้วแทบไม่มีประโยชน์อะไร
ขณะที่เลื่อนใกล้ถึงด้านล่างของหน้า จู่ ๆ ตัวอักษรสีแดงบรรทัดหนึ่งก็ดึงดูดสายตาของเขา
“ราคารับซื้อของสหพันธ์: 200 เหรียญดาวต่อดวง”
!!
ของแบบนี้ขายได้แพงขนาดนี้เลยหรือ!!
หลี่เย่ตกใจทันที แบบนี้คุ้มกว่าการไปขุดกระดูกเก็บหงอกไฟที่เนินศพรกรรมเสียอีก
“อย่างที่เขาว่ากัน ขุนนางเฝ้าประตูจวนอัครมหาเสนาบดียังมีตำแหน่งขั้นเจ็ด โคมสีขาวใบใหญ่สองใบที่แขวนอยู่หน้าคฤหาสน์บอสประจำด่านนี่ ก็มีมูลค่าผลผลิตสูงกว่าจุดทรัพยากรในชนบทห่างไกลเสียอีก!”
หลี่เย่พึมพำเสียงเบา ก่อนที่ดวงตาทั้งสองจะเป็นประกาย
ของสิ่งนี้สมควรเป็นของเขา!
จุดทรัพยากรที่ระบุไว้บนเว็บบอร์ด ทุกคนต่างก็รู้กันหมด
พอถึงตอนนั้นเมื่อด่านเปิด ผู้เล่นจำนวนมากแห่กันเข้าไป เขาคงแย่งเศษกระดูกสักชิ้นยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่โคมสีขาวใบใหญ่สองใบนี้กลับไม่มีใครรู้
นี่แหละที่เรียกว่าหากินกับความได้เปรียบด้านข้อมูล!
หลี่เย่เริ่มลับมีดในใจอย่างคึกคัก
เรื่องแย่งชิงทรัพยากรในด่านที่พูดถึงในกระทู้ก่อนหน้านี้
เขาไม่มีความสามารถบุกเข้าไปในคฤหาสน์ผีร้ายแล้วแย่งชิงรูปปั้นเทพเจ้าแห่งแผ่นดิน
แต่ความกล้าที่จะแอบย่องไปหน้าบ้านบอสแล้วฉกโคมมาสองใบ เขายังพอมี!
อย่างไรก็ตาม แม้โคมวิญญาณเทียนจะขายทำเงินได้บ้างบนเว็บไซต์ทางการของสหพันธ์
แต่ดูจากภายนอก มันก็เป็นเพียงของประดับธรรมดาที่มีคุณสมบัติพิเศษอยู่บ้างเท่านั้น
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ทำไมมันถึงดึงดูดร่างหงอกไฟของเขาได้ล่ะ?
หลี่เย่ส่ายหน้า ไม่ได้ครุ่นคิดเรื่องนี้มากเกินไป กลับเริ่มวางแผนในใจแทน
“ตอนนี้ฉันยังเหลือโอกาสเข้าไปในด่านอีกสองครั้ง
ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ก็คงเริ่มต้นด้วยร่างหงอกไฟอีก ถึงตอนนั้นค่อยเข้าไปดู
ถ้ามีโอกาส ก็ชิงเอาโคมวิญญาณเทียนมาไว้ในมือก่อน
พอร่างจริงเข้าไปแล้วค่อยส่งมอบและย้ายมันออกมา อย่างไรก็หลีกเลี่ยงความเสี่ยงที่จะถูกคนรู้ค่าชิงตัดหน้าได้”
การเข้าไปในด่านล่วงหน้าเป็นความสามารถพิเศษที่ติดตัวเขามาตอนข้ามมิติมา
ขณะนี้มีสมุดโบราณเล่มหนึ่งขนาดเท่าฝ่ามือนอนนิ่งอยู่ลึกลงไปในห้วงจิตของเขา
บนปกเขียนอักษรบรรจงสง่างามไว้สามคำว่า “ตำราสวรรค์กำหนดชะตา”
ปกสมุดสีน้ำตาลเข้ม มีประกายวาวบางเบา
เมื่อเปิดออก หน้ากระดาษด้านในล้วนว่างเปล่า มีเพียงหน้าแรกที่วาดภาพหงอกไฟสีน้ำเงินเข้มกลุ่มหนึ่งไว้
ตอนนั้นหลี่เย่เพิ่งข้ามมิติมาถึง ก็ได้เปิดใช้ความสามารถพิเศษที่ติดตัวมาทันที
มันกลืนจี้ป้ายไม้ที่เจ้าของร่างเดิมห้อยไว้ตรงหน้าอกมานานเข้าไปในห้วงจิตของเขา
ทันทีที่จี้ป้ายไม้เข้าสู่ห้วงจิต หน้าแรกของตำราสวรรค์กำหนดชะตาก็เปิดออกดัง “พรึ่บ”
เส้นสีดำบาง ๆ ผุดขึ้นบนหน้ากระดาษ ราวกับเถาวัลย์มีชีวิตที่เลื้อยเข้าพันป้ายไม้
เพียงชั่วพริบตา มันก็ดูดพลังหยินในป้ายจนหมด แล้วยังเก็บกลิ่นอายพิสดารเส้นหนึ่งจากข้างในไว้ด้วย
เมื่อป้ายไม้กลายเป็นเถ้าถ่าน ภาพภาพหนึ่งก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนหน้ากระดาษว่างเปล่า
ใต้แสงจันทร์ หงอกไฟสีน้ำเงินเข้มทั้งร่างกลุ่มหนึ่งลอยอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้แห้ง
ลิ้นไฟห่อหุ้มขอบสีเงินจาง ๆ แม้แต่ส่วนโค้งขณะไหววูบก็ยังเห็นได้อย่างชัดเจน
เดิมทีใต้ภาพมีตัวอักษรสีทองจาง ๆ เขียนไว้ว่า “โอกาสจำลองคงเหลือ: 6”
แต่ช่วงนี้หลี่เย่อาศัยมันสิงร่างหงอกไฟเพื่อสำรวจด่าน หลังลองไปสี่ครั้ง ตัวเลขก็เปลี่ยนไปนานแล้ว
ตอนนี้เมื่อเพ่งจิตดูอีกครั้ง
ตัวเลขใต้ภาพเห็นชัดเจนว่าเป็น “2”
หมายความว่าเขายังเหลือโอกาสบุกรุกด่านล่วงหน้าอีกสองครั้ง
ทุกครั้งที่หงอกไฟซึ่งเขาสิงอยู่ตาย จิตสำนึกของหลี่เย่จะกลับสู่โลกจริง และตัวเลขบนหน้ากระดาษก็จะลดลงหนึ่ง
ตอนนี้โอกาสสุดท้ายสองครั้งนี้เอง คือความมั่นใจที่ทำให้เขากล้าเข้าไปสำรวจความอันตรายของด่านหมู่บ้านโขมงวิญญาณ
ขณะกำลังครุ่นคิด กำไลข้อมือซ้ายก็สั่นติดกันสองครั้ง
หลี่เย่ประหลาดใจเล็กน้อย ก้มลงมองแล้วพบว่าเป็นข้อความสั้นอีกแล้ว
ข้อความแรกเป็นการแจ้งเตือนการโอนเงินจากธนาคาร ระบุว่าได้รับเงินโอนเข้ามาจำนวนหนึ่ง
ข้อความที่สองเป็นข้อความส่วนตัว
“เย่จื่อ ลูกได้รับเงินโอนแล้วใช่ไหม
ก่อนหน้านี้พ่อกับพี่ใหญ่คุยกันแล้วคิดว่า ลูกต้องใช้เงินพวกนี้มากตอนเข้าไปในด่าน
ก็เลยลองรวมเงินรายได้ของพวกเราสองเดือนนี้ออกมา
แลกเป็นเหรียญดาวสหพันธ์ที่ทางลูกใช้ได้ รวมทั้งหมด 30 เหรียญ
พวกเราไม่เคยเข้าไปในด่าน ไม่ค่อยรู้ว่าข้างในเป็นอย่างไร แค่ได้ยินมาว่าอันตรายมาก
พ่อรู้สึกละอายใจจริง ๆ อายุปูนนี้แล้วยังช่วยอะไรลูกไม่ได้
ทำได้แค่รวบรวมเงินมา แลกเป็นเหรียญดาวที่เขาเรียกกัน หวังว่าจะช่วยลูกได้บ้าง”
ชื่อผู้ส่งข้อความที่สองบันทึกไว้ว่า “พ่อ”
ชั่วขณะหนึ่ง หลี่เย่รู้สึกซับซ้อนอยู่ในใจ
ที่จริงตอนข้ามมิติมา เขาได้รับความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมมาด้วย
เขารู้ว่าเจ้าของร่างเดิมมาจากครอบครัวชนบททั่วไป ฐานะครอบครัวไม่ได้มีอำนาจหรือเส้นสายใด ๆ
ครอบครัวมีสมาชิกเจ็ดคน พี่น้องห้าคน เขาเป็นลูกคนที่สอง
ไม่นับพี่ใหญ่ที่แต่งงานและแยกบ้านออกไปใช้ชีวิตเอง กับน้องสามที่ยังเรียนอยู่แต่ผลการเรียนไม่ค่อยดีนัก
น้องชายอีกคนกับน้องสาวอีกคนยังไม่บรรลุนิติภาวะ
ตามหลักแล้ว คนในครอบครัวที่มีรายได้มั่นคงก็มีเพียงพ่อของเจ้าของร่างเดิมเท่านั้น
ส่วนแม่มีลูกหลายคน จึงรับบทเป็นแม่บ้านเต็มเวลาคอยดูแลอบรมเลี้ยงดูลูก ๆ เป็นหลัก
พูดอย่างเคร่งครัด นี่ไม่ใช่ครอบครัวที่มีฐานะร่ำรวย
ในฐานะวิญญาณต่างโลกที่มาแย่งครองร่างคนอื่น และผ่านการอบรมด้านศีลธรรมมาอย่างน้อยก็สูงกว่ามาตรฐาน
เขาไม่อยากเพิ่มภาระให้ครอบครัวที่หนักหนาอยู่แล้ว
ดังนั้นแม้จะต้องเข้าไปในด่านมะรืนนี้ เขาก็ไม่ได้เป็นฝ่ายติดต่อไปก่อน
ใครจะคิดว่า...
เขาใช้เวลากว่าครึ่งชั่วโมงเรียบเรียงข้อความตอบกลับจนเสร็จ แล้วกดส่ง
หลี่เย่สูดหายใจเข้าลึก ๆ เริ่มวางแผนในใจว่าจะใช้เหรียญดาวสหพันธ์เหล่านี้อย่างไร
เดิมทีตัวเขามีเหรียญดาวอยู่แค่สิบกว่าเหรียญ น้อยนิดน่าสงสาร
แทบทำอะไรไม่ได้ ซื้อของเตรียมตัวนิดหน่อยก็หมดแล้ว เขาจึงไม่ได้คิดอะไรมาก
ตอนนี้มีเงินแล้ว ในที่สุดก็พอจะดูได้ว่ามีเครื่องมืออะไรที่หยิบติดมือเข้าไปในด่านได้บ้าง
ร่างเนื้อหนังในโลกปัจจุบันถูกจำกัดให้อยู่ในอพาร์ตเมนต์ของชุมชนแห่งนี้ ออกไปไหนไม่ได้
โชคดีที่อินเทอร์เน็ตยังใช้ได้ เขาสามารถใช้กำไลข้อมือที่มาพร้อมกันซื้อของจากห้างเทียนกงได้
ถุงบรรจุพลังหยินใบละห้าเหรียญดาว
ขอแค่เอาหงอกไฟกลับมาจากเนินศพรกรรมได้สักกลุ่ม ก็ทำกำไรได้แล้ว
อีกอย่าง ของสิ่งนี้อาจมีประโยชน์ในที่อื่นในอนาคตด้วย ยังไงก็ต้องซื้อไว้สักใบ
พลองลวงโหย่งแบบมาตรฐานราคาถูก แค่อันละหนึ่งเหรียญดาว
เป็นของจำเป็นสำหรับขุดหลุมศพและขุดซากศพ ซื้อหนึ่งอันยังแถม “เคล็ดวิชาตามหามังกร” อีกด้วย ว่ากันว่า “พันรอบหนึ่งชั้น กั้นขวางหนึ่งด่าน...”
เขาอ้างอิงแนวทางพิชิตด่านที่เปิดเผยต่อสาธารณะ แล้วเตรียมเครื่องมือที่แนะนำไว้ครบถ้วน
เขาซื้อมีดสั้นสำหรับพกติดตัว หินจุดไฟ อาหาร และของอื่น ๆ แล้วยังจัดกระเป๋าเป้ใส่ของไว้ด้วย ดูราวกับกำลังเตรียมตัวเอาชีวิตรอดในป่า
หลังจัดอุปกรณ์สำรวจมาตรฐานชุดนี้เสร็จ หลี่เย่ยังเหลือเหรียญดาวสหพันธ์อยู่ 27 เหรียญ
แต่ชั่วขณะนั้นเขาก็ยังไม่รู้ว่าควรซื้ออะไรเพิ่ม
“บางทีฉันอาจเข้าไปดูในด่านอีกครั้งก็ได้
คราวนี้ถ้าหลบแสงแดด ก็น่าจะอยู่รอดได้นานขึ้น
ถือโอกาสดูด้วยว่าจะขุดคุ้ยข้อมูลทรัพยากรอะไรได้อีกบ้าง แบบนี้พอกลับไปโลกภายนอก ฉันจะได้เตรียมตัวล่วงหน้า!”
หลี่เย่ขยับความคิดขึ้นมา ก็เกิดความคิดที่จะเข้าไปสำรวจด่านอีกครั้งทันที