ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 18 ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

6 นาที· 1.5K คำ

ซูเถาสะบัดมือปัดทิ้งไปทันที

หลี่เหลียนหรงยอมให้เจียงจิ่นเวยย้ายออกไปอยู่ข้างนอกจริง ๆ ด้วย แปลกชะมัด

ไม่รู้ว่าชีวิตทหารของเธอเป็นยังไงบ้าง

ซูเถาไม่คิดว่าจะได้รู้เรื่องนี้เร็วขนาดนั้น ตั่งซิงเหยียนจอมพูดมากกินมื้อเย็นไปบ่นไปว่า

“ยัยนั่นไม่รู้จักอยู่นิ่ง ให้ไปทำงานฝ่ายส่งกำลังบำรุง เก็บอุปกรณ์จากศพ ก็ตกใจจนพุ่งไปหาหัวหน้าหน่วยสาม หัวหน้าหน่วยสามเลยถีบกระเด็นไปเลย”

ซูเถากระตุกมุมปาก

เฉินเทียนเจียวก็ซื้อข้าวกล่องมาชุดหนึ่ง

“เถ้าแก่ซู ที่นี่เปลี่ยนไปมากเลยนะ ตอนผมเข้ามาครั้งแรกแทบจำไม่ได้แล้ว”

ซูเถาถามว่า “คราวนี้พวกคุณกลับมาอยู่ได้นานแค่ไหน?”

ตอนพูดเธอมองไปทางสือจื่อจิ้น

เดิมทีสือจื่อจิ้นตั้งใจจะบอกว่าเขาเป็นห่วง อยากตามเจ้าหน้าที่หน่วยพิเศษไปที่เกิดเหตุอีกครั้งพรุ่งนี้เลย

แต่พอมองดวงตาของซูเถา เขากลับพูดไม่ออก คำพูดวนอยู่ที่ปลายลิ้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็น

“สามวันมั้ง”

ซูเถาถอนหายใจอย่างโล่งอก ยังดีที่ไม่ใช่พรุ่งนี้ เธออารมณ์ดีขึ้นมาทันที

“พักผ่อนให้เต็มที่นะ ช่วงนี้ฉันซื้อเครื่องเล่นเกมมา พรุ่งนี้เล่นด้วยกันไหม?”

เธอดูโทรทัศน์จนเบื่อแล้ว เลยค้นหาอยู่นานในร้านขายของตกแต่งบ้าน ในที่สุดก็เจอเครื่องเล่นเกมเครื่องหนึ่ง มีเกมเล็ก ๆ ติดตั้งมาให้กว่าร้อยเกม พร้อมจอยสี่อัน เหมาะกับเล่นหลายคนมาก

สือจื่อจิ้นเห็นเธอสนุกกับการเล่นเหมือนเด็ก ๆ ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้

แต่วันรุ่งขึ้นซูเถาไม่มีเวลาเล่นเกมเลย เพราะเจียงเจ๋อถูกเหล่าผู้เช่าที่แสนกระตือรือร้นช่วยกันจับใส่กระสอบแล้วหามมาถึงหน้าประตู

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป