ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 39 เถาหยางฉันเป็นคนตัดสิน

6 นาที· 1.5K คำ

“ทำอะไรน่ะ? เธอจะทำอะไร?” เหวินเพ่ยเจินหวาดกลัวจนหน้าซีด

ซูเถาพูดว่า “จะพุ่งชนรั้วลวดหนามเอง หรือให้ฉันช่วย?”

เห็นน้ำเสียงของเธอไม่เหมือนแค่ขู่ เหวินเพ่ยเจินก็อดสั่นสะท้านไม่ได้ “เธอ... เธอมีสิทธิ์อะไร?”

ซูเถายื่นมือไปทางกวนจื่อหนิง “ขอยืมปืนหน่อย”

กวนจื่อหนิงเลิกคิ้ว เปิดเสื้อคลุมแล้วชักปืนที่เหน็บเอวออกมาส่งให้เธอ

ซูเถาใช้ปืนไม่เป็น แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางไม่ให้เธอเล็งปืนไปทางเหวินเพ่ยเจิน “ก็เพราะนี่ไง”

ใบหน้าเหวินเพ่ยเจินคล้ำเขียว “เธอคิดจะฆ่าคนที่นี่หรือไง?”

ซูเถาพูดว่า “ที่นี่คือเถาหยาง ไม่ใช่ตงหยาง ที่นี่ฉันเป็นคนตัดสินใจ ใครก็ยื่นมือเข้ามายุ่งไม่ได้ เข้าใจไหม?”

“ชนเข้าไป ถ้าเลือดไม่ออก หน้าไม่เป็นแผลก็ทำใหม่ ฉันจะนับถึงสาม ถ้าเธอไม่ชน ฉันยิงแน่”

กวนจื่อหนิงเริ่มไล่ผู้เช่าให้ออกห่าง “ทุกคนถอยไปไกล ๆ เดี๋ยวปืนลั่น ระวังเลือดจะกระเด็นเปื้อนตัว”

ทุกคนถอยหลังไปสามก้าว

เหวินเพ่ยเจินทั้งโกรธทั้งตกใจ “พวกเธอมันเลือดเย็นกันทั้งนั้น! อย่างน้อยเราก็อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน พวกเธอจะยืนดูฉันถูกทำแบบนี้เฉย ๆ จริงเหรอ? ถ้าซูเถาทำกับฉันแบบนี้ได้ สักวันก็ทำกับพวกเธอได้เหมือนกัน!”

แม่เฉียนทนไม่ไหวแล้ว “ถึงตอนนี้เธอยังคิดจะยุแยงให้คนแตกคอกันอีกเหรอ? มีแต่เธอนั่นแหละที่คิดฆ่าเด็กอายุไม่ถึงสิบขวบ! ถ้าฉันเป็นจวงหว่าน แล้วเธอมาทำร้ายลูกฉันขนาดนี้ วันนี้เธอคงไม่ใช่แค่หัวแตกหน้าเป็นแผลหรอก ฉันจะฆ่าเธอด้วยมือของฉันเอง!”

ซูเถาพูดว่า “สาม”

“สอง”

เหวินเพ่ยเจินมองรั้วลวดหนามบนกำแพงสูง ใจสิ้นหวัง หลับตาลงอย่างยอมรับชะตากรรมแล้วพุ่งตัวไปข้างหน้า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป