ฉันเป็นเจ้าของห้องเช่าในวันสิ้นโลก

ตอนที่ 27 กระสุนเคลือบน้ำตาลของเจ้าของห้องสาว

6 นาที· 1.4K คำ

พอคิดถึงตรงนี้ ซูเถาก็เกิดความคิดวูบขึ้นมา

ในอาณาเขตของเธอ มีอะไรบ้างที่เธอทำไม่ได้ ภารกิจซ่อนเร้นนั่นไม่จำเป็นต้องประกาศให้เธอรับเลยด้วยซ้ำ

ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า เธอต้องออกจากเถาหยางถึงจะมีโอกาสกระตุ้นภารกิจซ่อนเร้นงั้นหรือ?

ซูเถาคิดทบทวนอยู่พักใหญ่ ช่วงนี้เธอไม่ได้ออกจากบ้านเลยสักครั้ง ไม่มีวี่แววว่าจะกระตุ้นภารกิจขึ้นมาก็สมเหตุสมผลแล้ว

แต่เธอเป็นแค่พวกไร้ฝีมือ จะออกจากเถาหยางไปก็ไม่ต่างจากลูกแกะรอถูกเชือด เธอเริ่มหวั่นใจ

“เป็นอะไรไป?” สือจื่อจิ้นเห็นสีหน้าเธอทั้งกลัดกลุ้มทั้งลังเล

ซูเถาตัดสินใจหน้าด้านถามไปตรง ๆ “ทางคุณมีคนที่เหมาะจะมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉันไหม ฉันให้ค่าตอบแทนได้ ต่อไปค่าเช่าของคนที่คุณพามาอยู่ ฉันยกให้ฟรีทั้งหมด อยากอยู่นานแค่ไหนก็อยู่ได้เลย”

แบบนี้เธอก็กล้าออกจากบ้านแล้ว

สือจื่อจิ้นเลิกคิ้ว “ค่าตอบแทนแบบนี้สูงไม่ใช่เล่น เธอคิดว่าฉันเหมาะไหม?”

ซูเถารีบโบกมือ “ท่านนายพลน้อยเสียของแย่ ให้คนที่ถนัดป้องกันฉันก็พอ ไม่ต้องเก่งเรื่องต่อสู้เป็นพิเศษ ฉันแค่อยากให้ตัวเองปลอดภัย”

พลังพิเศษระดับความลับของตงหยาง ใครจะรู้ว่าสือจื่อจิ้นแข็งแกร่งแค่ไหน เธอจ้างไม่ไหวหรอก

“เอาผู้ชายหรือผู้หญิง?”

“ผู้หญิง!” ถึงยังไงก็ต้องคอยคุ้มกันใกล้ชิด ให้เป็นเพศตรงข้ามคงไม่สะดวก

“พรุ่งนี้ฉันให้เธอไปหา”

ซูเถายิ้มตาหยีทันที “งั้นตอนออกไปทำภารกิจ ระวังตัวด้วยนะ”

สือจื่อจิ้นมองใบหน้าเล็กที่เงยขึ้นมาแล้วยิ้ม เขาพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ฉันจะกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป