ออกทะเลครั้งนี้ เฉินไห่ไม่ได้มุ่งหน้าไปยังทะเลใกล้ฝั่ง
แต่แล่นไปทางโขดหินหลงเหว่ย
ปรากฏการณ์น้ำแดงทำให้ปลาในทะเลใกล้ฝั่งแทบตายกันหมด แต่ทะเลนอกฝั่งยังมีชีวิตชีวา
ที่สำคัญกว่านั้น คืนนี้เขาต้องไปตลาดปลาในตัวอำเภอ เพื่อไปตลาดมืด ขาไปขากลับกินเวลาถึง 3 ชั่วโมง ไม่ใช่ใกล้ ๆ เลย
เที่ยวนี้ต้องแลกของกลับบ้านให้ได้มากหน่อย
เรือท้องแบนแหวกผิวน้ำ หัวเรือสาดกระเซ็นเป็นละอองคลื่นระยิบราวเศษทองใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น
เฉินไห่คาบไข่มุกน้ำลายมังกรไว้ แล้วตั้งสมาธิรับรู้
ภาพแสดงตำแหน่งฝูงปลาใต้น้ำแผ่ขยายขึ้นในหัว
ความรู้สึกนี้วิเศษจนบรรยายไม่ถูก
กระแสน้ำวนทุกสาย โขดหินทุกก้อน และปลาทุกตัวที่ว่ายไปมาใต้ทะเล ล้วนปรากฏชัดในจิตสำนึกของเขา
พอเรือท้องแบนแล่นผ่านเขตแนวหินใต้น้ำ เฉินไห่ก็สะดุ้งขึ้นมาทันที
ลึกลงไป 20 เมตร ในถ้ำหินมีฝูงปลาซ่อนตัวอยู่ ลำตัวยาวเรียว เกล็ดสะท้อนประกายสีทองจาง ๆ
ตัวที่ใหญ่ที่สุดมีน้ำหนักอย่างน้อย 3 ชั่ง
ปลาหวงฮวา
หัวใจของเฉินไห่เต้นแรงขึ้นมาวูบหนึ่ง
ปลาชนิดนี้มีราคาสูงกว่าเนื้อปลากะรังยักษ์ในตลาดปลามาก