ลูกในอนาคตกับน้องชายคู่หมั้น

ตอนที่ 13 “ฉันดูเป็นคนเข้าหาง่ายมากเหรอ?”

7 นาที· 1.6K คำ

“นี่ก็เป็นเพื่อนที่เธอพามาด้วยเหรอ?” เมิ่งเค่อถามจู้ลิ่งอวี๋

ลู่เยว่หลางตอบว่า “จู้เจียเหยียนเป็นคนที่ฉันชวนมาเองค่ะ”

เธอยิ้มพลางถาม “พี่เมิ่งไม่ถือใช่ไหมคะ?”

เมิ่งเค่อตอบอย่างสบาย ๆ ว่า “ฉันจะถืออะไรล่ะ? น้าของเธอก็อยู่ด้วย ยังไงเขาก็ดูแลเธอได้อยู่แล้ว”

ลู่เยว่หลางพึมพำ “เขาดูแลฉันได้ก็แปลกแล้ว”

เมิ่งเค่อเดินไปข้างจู้เจียเหยียน ยกกระเป๋าเดินทางของจู้ลิ่งอวี๋ที่วางอยู่ข้างมือเขาขึ้นมา แล้วบอกจู้ลิ่งอวี๋ว่า “ขึ้นรถก่อนเถอะ”

จู้ลิ่งอวี๋พยักหน้า เปิดประตูที่นั่งข้างคนขับ

ลู่เยว่หลางส่งกระเป๋าให้จู้เจียเหยียนแล้วขึ้นรถไปก่อนเช่นกัน หลังจากจู้เจียเหยียนเก็บสัมภาระเรียบร้อย เขาก็ตามไปนั่งเบาะหลัง

สถานที่เที่ยวครั้งนี้อยู่ในหุบเขาทางเหนือของเป่ยเฉิง พอดีว่าเมิ่งเค่อกับพวกมีเพื่อนคนหนึ่งมีบ้านพักอยู่ที่นั่น

ขับรถไปเกือบสองชั่วโมง ระหว่างทางบรรยากาศฤดูใบไม้ร่วงเข้มข้นขึ้นเรื่อย ๆ ป่าเขาแต่งแต้มไปด้วยสีสันหลากหลาย

บ้านพักตั้งอยู่ในทำเลดี ด้านหลังมีทะเลสาบอยู่แห่งหนึ่ง

ระหว่างทางเมิ่งเค่อได้รับข้อความจากเผยเจ๋อหยาง บอกว่าเขากำลังตกปลาอยู่ริมทะเลสาบ วันนี้จะตกปลาให้พวกเขากิน พอถึงแล้วให้ไปหาเขา

พอจู้ลิ่งอวี๋กับคนอื่น ๆ ไปถึงริมทะเลสาบ ก็ไม่เห็นเผยเจ๋อหยาง กลับเห็นโจวเฉิงฮวั่นแทน

โจวเฉิงฮวั่นเหยียดขาตรงยันพื้น เอนกายพิงเก้าอี้ตกปลาที่วางอยู่ท้ายรถคัลลิแนน คันเบ็ดพาดอยู่ข้าง ๆ ส่วนเจ้าตัวหลับตานอนอยู่

รถจอดได้พอดิบพอดี เงาจากประตูท้ายรถที่เปิดค้างบังตั้งแต่คอขึ้นไป ทำให้เขาไม่โดนแดดแม้แต่น้อย

ลู่เยว่หลางก้มมองถังที่วางอยู่ข้างเท้าเขาด้วยความสงสัย

ในถังมีแต่น้ำ ไม่มีอะไรอื่นเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป