ความจริงแล้ว เยว่เหยาบรรลุขั้นแก่นทองตั้งแต่ปีที่สี่ของการปิดด่านฝึกตน และยังใช้เวลาสองปีทำให้พลังมั่นคง อีกทั้งหลอมสมบัติวิเศษประจำกายของตนขึ้นมาได้สำเร็จ คาดว่านางคงเตรียมวัตถุดิบไว้แต่เนิ่น ๆ แล้ว
เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของลู่ฝานนอกถ้ำเซียนจวี เยว่เหยาก็รีบออกจากการปิดด่าน
「สหายเต๋าลู่!」ยามนี้เยว่เหยาดูสง่างามโดดเด่นกว่าตอนปิดด่านอย่างเห็นได้ชัด เดิมทีนางก็มีพื้นฐานหน้าตาดีอยู่แล้ว หลังทะลวงขั้นได้ยิ่งงดงามขึ้นไปอีก
「สามารถบรรลุขั้นแก่นทองในสถานที่ซึ่งมีปราณวิญญาณเบาบางอย่างทะเลทรายไร้สิ้นสุดได้ ดูท่าพรสวรรค์ของเจ้าก็ไม่เลว」ลู่ฝานส่งสายตาชื่นชมให้นาง
「ต้องขอบคุณสหายเต๋าลู่ที่ช่วยเหลือ หาไม่แล้ว ต่อให้ผ่านไปอีกหลายปีข้าก็คงยากจะบรรลุขั้นแก่นทอง บุญคุณครั้งนี้ เยว่เหยาไม่มีวันลืม!」แก้มงามของเยว่เหยาแดงระเรื่อเล็กน้อย ดวงตาเปี่ยมด้วยความรักใคร่
「เกรงใจไปแล้ว」ลู่ฝานยกมือขึ้นเล็กน้อย
ในยามนั้นเอง แสงหลบหนีสองสายพลันพุ่งมาจากที่ไกล ผู้มาเยือนคือหลี่เค่อหรานและเฉินซู่ซู่
「สหายเต๋าลู่ น้องเยว่เหยา พวกเจ้าออกมาได้จังหวะพอดี ผู้อาวุโสกู้ท่านนั้นออกจากการปิดด่านแล้ว สหายเต๋าอู๋ส่งยันต์สื่อสารมาบอกให้พวกเราไปคอยที่โถงใหญ่ของสาขาพันธมิตรหมื่นมารโดยด่วน เขาจะหาโอกาสแนะนำพวกเราให้ผู้อาวุโสกู้รู้จัก」หลี่เค่อหรานกล่าว
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของลู่ฝานก็เจื่อนลงเล็กน้อย คาดว่าญาณทิพย์ขั้นเทพทารกของเขาคงไปรบกวนผู้อาวุโสกู้เข้า จึงทำให้อีกฝ่ายออกจากการปิดด่านกะทันหัน
「ได้ เช่นนั้นก็ออกเดินทางทันที」ลู่ฝานพยักหน้าเล็กน้อย
จากนั้นทั้งสี่ก็แปรเป็นแสงหลบหนีสี่สาย มุ่งตรงไปยังโถงใหญ่ของสาขา