บรรพชนเทียนหั่วต้องฝึกวิชาผนึกทารก จึงทำได้เพียงเก็บตัวบำเพ็ญ หากยังไม่บรรลุขั้นปฐมกำเนิดช่วงกลาง ก็จะไม่ออกจากด่าน แม้ภายนอกสำนักกระบี่เสวียนหยางจะยังมีผู้บำเพ็ญขั้นปฐมกำเนิดอยู่ถึงสองคนก็ตาม
แต่ความจริงแล้ว มีเพียงบรรพชนจิ่งที่คอยค้ำจุนสถานการณ์ ทั้งยังต้องดูแลการพัฒนาของสำนักกระบี่เสวียนหยางอีกด้วย
ลู่ฝานไม่เชี่ยวชาญการบริหารสำนัก สิ่งเดียวที่เขาทำได้คือเร่งบำเพ็ญให้เร็วขึ้น เพื่อก่อกำเนิดทารกโดยไว ไม่เพียงเพื่อให้ตนเองมีคำตอบ แต่ยังเพื่อตอบแทนพระคุณที่บรรพชนทั้งสองคอยคุ้มครองเขาอย่างสุดกำลัง
หลังออกจากสนามฝึกบนเขาด้านหลัง ลู่ฝานก็กลับไปยังถ้ำที่ใช้เก็บตัวบำเพ็ญ การเดินทางไปถ้ำหลีหั่วคราวนี้ เขาได้ไม้สายฟ้าพิณมายามาด้วย ถึงเวลาหลอมสร้างสมบัติวิเศษประจำกายชิ้นที่สองแล้ว
ก่อนหน้านั้น เขายังต้องตรวจดูว่าภายในกล่องหยกทั้งสามใบที่ได้จากถ้ำหลีหั่วมีสมบัติล้ำค่าอะไรอยู่บ้าง
หลังวางค่ายกลปิดกั้นสองชั้น ลู่ฝานก็โบกมือ กล่องหยกทั้งสามใบลอยขึ้นกลางอากาศ
“หวังว่าจะมีสมบัติโบราณให้ข้าอีกสักหลายชิ้น” ลู่ฝานเอ่ยด้วยสีหน้าคาดหวัง
เขายกมือสะบัดพลังวิญญาณสายหนึ่ง กล่องหยกใบแรกก็เปิดออก ทันใดนั้นป้ายอาณัติสีดำชิ้นหนึ่งก็ลอยพุ่งออกมา
ป้ายอาณัตินั้นมีรูปทรงเรียบง่ายเก่าแก่ บนป้ายประทับภาพสิ่งมีชีวิตประหลาดที่ดูคล้ายมนุษย์แต่ก็ไม่ใช่ คล้ายปีศาจแต่ก็ไม่เชิง สิ่งนี้เองคือรูปสลักหินประหลาดที่ลู่ฝานพบถึงสองครั้งในถ้ำหลีหั่ว
“แปลกจริง เหตุใดจึงเป็นภาพสิ่งมีชีวิตตนนี้อีกแล้ว? ตกลงสิ่งนี้คืออะไรกันแน่?” ลู่ฝานรู้สึกประหลาดใจ เขาถ่ายเทพลังวิญญาณเสี้ยวหนึ่งเข้าไปในป้าย