หลังจากเดินทางด้วยเรือเหาะมาหนึ่งวันครึ่ง ในที่สุดพวกเขาก็กลับมาถึงมณฑลเทียนซิง
ทันทีที่ลงจากเรือ ลู่ฝานก็ถูกบรรพชนเจียงกับอีกสองคนพาไปยังตำหนักใหญ่เพื่อเข้าพบไท่ซ่างผู้อาวุโสผู้ดูแลมณฑลเทียนซิง
แน่นอนว่าตำหนักใหญ่นี้ยังคงตั้งอยู่ภายในมณฑลเทียนซิง มิใช่วังสวรรค์ลอยฟ้า ถึงลู่ฝานจะแข็งแกร่งเพียงใด เขาก็ยังเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทอง ยังไม่ถึงขั้นเทพทารก จึงไม่มีสิทธิ์เข้าไปในวังสวรรค์ลอยฟ้า
ระหว่างที่กำลังเหาะไปยังตำหนักใหญ่ของพันธมิตรหมื่นเซียน บรรพชนเจียงก็รีบส่งกระแสจิตเตือนลู่ฝานถึงข้อควรระวังต่าง ๆ
“คนที่ข้าจะพาเจ้าไปพบคราวนี้ คือเฉาเยว่ ไท่ซ่างผู้อาวุโสขั้นเทพทารกระยะกลาง ผู้ดูแลกิจการด้านการให้รางวัลและลงโทษของพันธมิตรหมื่นเซียน หากปรมาจารย์ขั้นเทพทารกช่วงปลายทั้งสี่ท่านไม่ปรากฏตัว อำนาจของไท่ซ่างผู้อาวุโสผู้ดูแลท่านนี้ย่อมสูงที่สุด”
“เมื่อพบแล้ว ให้เรียกเขาว่าผู้ดูแลเฉา อย่าเสียมารยาทเป็นอันขาด”
ได้ยินกระแสจิตของบรรพชนเจียง ลู่ฝานก็พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนส่งกระแสจิตตอบว่า “พันธมิตรหมื่นเซียนมีผู้บำเพ็ญขั้นเทพทารกระยะกลางเพียงคนเดียวหรือขอรับ?”
“มีสองคน นอกจากเฉาเยว่แล้วก็ยังมีอีกคน แต่คนผู้นั้นลึกลับยิ่งนัก แม้แต่ข้าก็ไม่เคยพบ” บรรพชนเจียงกล่าว
ลู่ฝานพยักหน้าอีกครั้ง
ไม่นานนัก ทั้งสี่ก็มาถึงตำหนักใหญ่ของพันธมิตรหมื่นเซียน
ตำหนักใหญ่นั้นโอ่อ่าสูงตระหง่าน สองฟากประตูมีผู้คุ้มกันขั้นแก่นทองยืนเฝ้าอยู่สองคน
ภาพเช่นนี้ทำให้ลู่ฝานอดตะลึงไม่ได้ ให้ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองมาเฝ้าประตูอย่างนั้นหรือ?
ผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองเหล่านี้ หากอยู่ในสำนักใดสำนักหนึ่งก็ล้วนเป็นบุคคลระดับผู้อาวุโสทั้งสิ้น