เดิมทีลู่ฝานยังลังเลกับภารกิจครั้งนี้อยู่บ้าง แต่เมื่อได้ยินว่าเรื่องนี้อาจทำให้บรรพชนเจียงต้องลำบาก เขาก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
จะทำให้ใครลำบากก็ได้ แต่จะให้บรรพชนต้องลำบากไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นบรรพชนจิ่ง บรรพชนเทียนหั่ว หรือบรรพชนเจียง ต่างก็มีบุญคุณต่อเขา ยิ่งไปกว่านั้น หากเขาต้องการก่อกำเนิดทารกที่มณฑลเทียนซิงต่อไป ก็ยังต้องพึ่งพาบรรพชนเจียง มิเช่นนั้นแค่แก่นแท้กระจ่างชิ้นเดียวก็ขวางทางเขาไว้แล้ว
“ท่านอาจารย์ ผู้อาวุโสทั้งสอง ในเมื่อท่านทั้งหลายไว้วางใจศิษย์ เช่นนั้นให้ศิษย์จัดการเรื่องนี้เองขอรับ” ลู่ฝานประสานมือเล็กน้อย
“ดี! ข้ารอคำนี้จากสหายลู่อยู่พอดี วางใจเถิด พวกเราสามผู้เฒ่าจะไม่ปล่อยให้เจ้าเข้าไปเสี่ยงอันตรายแน่” ซ่งชิงกล่าวจบก็ยกมือหยิบป้ายหยกชิ้นหนึ่งออกมา “หากพบปัญหาที่เจ้าแก้ไขไม่ได้ จงบีบป้ายนี้ให้แตก พวกเราทั้งสามจะรีบไปช่วยทันที”
ลู่ฝานรับป้ายหยกจากซ่งชิงมาแล้วประสานมือเล็กน้อย ก่อนถามว่า “ศิษย์ควรเริ่มสืบจากที่ใดขอรับ?”
“ไปมณฑลเฟิ่งหมิง โอเอซิสเล็กแห่งนี้เพิ่งเริ่มมีปีศาจศพปรากฏขึ้นเมื่อไม่นานมานี้ อีกทั้งที่นั่นยังมีผู้บำเพ็ญขั้นแก่นทองช่วงปลายคนหนึ่งคอยดูแล นางเคยขอความช่วยเหลือจากพันธมิตรหมื่นเซียนหลายครั้ง เมื่อเจ้าไปถึงก็ให้นางช่วยสืบเรื่องนี้” บรรพชนเจียงกล่าว
“ขอรับ” ลู่ฝานพยักหน้าเล็กน้อย
“จวินโหรวจะไปด้วย พวกเจ้าสองคนใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายของมณฑลเทียนซิง ไปถึงมณฑลเฟิ่งหมิงได้โดยตรง” บรรพชนเจียงกล่าว
ลู่ฝานประสานมือคารวะลา จากนั้นก็ออกจากโถงใหญ่ไปพร้อมกับหวังจวินโหรว มุ่งหน้าไปยังค่ายกลเคลื่อนย้ายของมณฑลเทียนซิง
ทั้งสองเหินทะยานเคียงข้างกัน หวังจวินโหรวมองลู่ฝาน แววตาเจือความอ่อนโยนอยู่หลายส่วน ก่อนกล่าวว่า “คราวนี้มีศิษย์พี่ช่วย ในที่สุดศิษย์น้องก็ไม่ต้องหวาดผวาอีกแล้ว”