แม้ในโลกบำเพ็ญเซียนแห่งนี้จะมีอัสนีหรือเปลวเพลิงที่เปี่ยมด้วยอำนาจพิเศษอยู่ไม่น้อย แต่ส่วนใหญ่ล้วนยากจะเสาะหา
เปลวเพลิงที่ก่อกำเนิดขึ้นในดวงตาที่สามของอีกาสามตานี้ ย่อมเป็นเปลวเพลิงอันกร้าวแกร่งชนิดหนึ่งเช่นกัน
“เจ้าอย่าเพิ่งดีใจไป แม้เพลิงยมโลกโยวตูจะแข็งแกร่งยิ่ง ทั้งยังมุ่งโจมตีวิญญาณโดยเฉพาะ แต่อีกาสามตาที่เพิ่งเลื่อนขั้นถึงระดับห้า ย่อมไม่อาจก่อกำเนิดมันได้มากนัก” จื่อเยวียนเอ่ย
“ไม่เป็นไร ขอเพียงเลี้ยงดูมันให้ดี สักวันย่อมมีใช้ไม่หมด” ลู่ฝานไม่ร้อนใจนัก ถึงอย่างไรข้าวก็ต้องกินทีละคำ หนทางก็ต้องก้าวไปทีละก้าว
เขาไม่เคยคาดหวังให้อีกาสามตาเพิ่งลืมตาก็ไร้เทียมทานทั่วหล้า เรื่องเช่นนั้นย่อมไม่สมจริง
“ในเมื่อพวกมันใกล้ทะลวงขั้นแล้ว ก็ไม่ต้องป้อนอาหารอีก ปล่อยให้พวกมันค่อย ๆ ทะลวงขั้นอยู่ในถุงเลี้ยงสัตว์วิญญาณเถิด บรรพชนเองก็ควรพักผ่อนบ้างแล้ว” ลู่ฝานกล่าวเนิบช้า
“นับว่าเจ้ายังมีมโนธรรมอยู่บ้าง หากใช้ข้าเช่นนี้ต่อไป เสี้ยววิญญาณตกค้างของข้าคงประคองอยู่ได้อีกไม่นาน” จื่อเยวียนบ่นอย่างไม่สบอารมณ์
ลู่ฝานเผยสีหน้ากระอักกระอ่วน ก่อนสะบัดมือคราหนึ่ง เก็บอีกาสามตาและจื่อเยวียนกลับเข้าไป
ในเมื่อพลังบำเพ็ญมั่นคงแล้ว ขั้นต่อไปก็ถึงคราวหลอมสมบัติวิเศษประจำกาย
โดยทั่วไป ผู้บำเพ็ญเซียนที่หลอมสมบัติวิเศษหรือสมบัติวิเศษประจำกาย มักต้องใช้เตาหลอมศัสตราเพื่อรักษาอุณหภูมิ
แต่ลู่ฝานไม่จำเป็นต้องทำเช่นนั้น เพราะเขามีคุณสมบัติหลอมเพลิง ซึ่งมีอุณหภูมิสูงกว่าคุณสมบัติไฟทั่วไปมาก
เมื่อประกอบกับเพลิงโอสถของตน ก็หลอมได้อย่างง่ายดาย
“สมบัติวิเศษประจำกายเป็นของสำคัญที่จะเติบโตไปพร้อมกับผู้บำเพ็ญเซียน ห้ามประมาทแม้แต่น้อย จากนี้ต้องตั้งสมาธิให้เต็มที่” ลู่ฝานคิดในใจ พลางยกมือหยิบเหล็กดำชิงหมิงออกมา