บทที่ 78 ทะลวงขั้น
เห็นสีหน้าของเย่หลิงซี ลู่ฝานก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “หรือด้วยพรสวรรค์ของสหายเต๋า เพียงโอสถไขกระดูกทองยังไม่อาจช่วยให้ทะลวงขั้นได้หรือ?”
เมื่อถูกลู่ฝานถาม เย่หลิงซีก็มองเขาด้วยสีหน้าตะลึงงัน “สหายเต๋าลู่ ใครบอกเจ้าว่าการก่อแก่นทองต้องใช้เพียงโอสถไขกระดูกทอง? โอสถไขกระดูกทองเป็นหนึ่งในวัตถุดิบหลักที่จำเป็นต่อการก่อแก่นทอง ขาดไม่ได้ก็จริง แต่วัตถุดิบจิปาถะอื่น ๆ ก็ขาดไม่ได้เช่นกัน”
“สองครั้งก่อนที่ข้าก่อแก่นทองไม่สำเร็จ ก็เพราะขาดวัตถุดิบอื่น หรือมีวัตถุดิบไม่เพียงพอ จึงทำให้การก่อแก่นทองล้มเหลว”
ได้ยินเช่นนั้น ลู่ฝานก็มีสีหน้ามึนงงเช่นกัน พูดตามตรง เขาแทบไม่รู้เรื่องการก่อแก่นทองเลย ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าต้องใช้อะไรบ้าง
แม้จะเคยอ่านบันทึกเบ็ดเตล็ดการบำเพ็ญเซียนมาบ้าง แต่ในนั้นบันทึกไว้เพียงว่าวัตถุดิบที่ต้องใช้ในการก่อแก่นทองมีโอสถไขกระดูกทองกับโอสถสงบใจสองชนิด ทำให้ลู่ฝานเข้าใจผิดว่าการก่อแก่นทองไม่ได้ยากเย็นนัก
แต่ความจริงแล้ว การก่อแก่นทองไม่ได้ง่ายเหมือนการเปลี่ยนจากขั้นฝึกปราณไปสู่ขั้นสร้างฐาน ขอเพียงมีโอสถสร้างฐานมากพอก็ทะลวงขั้นได้อย่างง่ายดาย
แม้เมื่อหลายปีก่อนหวังชิงจู๋จะช่วยถ่ายทอดประสบการณ์การบำเพ็ญให้เขาบ้าง แต่ไม่ได้ถ่ายทอดประสบการณ์เรื่องการก่อแก่นทอง
ลู่ฝานราวกับคว้าโอกาสอันหาได้ยากในการขอคำชี้แนะไว้ได้ จึงรีบประสานมือกล่าวว่า “สหายเต๋าเย่ ข้าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการก่อแก่นทองเลย ช่วยชี้แนะสักหน่อยได้หรือไม่”
เห็นได้ชัดว่าลู่ฝานไร้ประสบการณ์จริง ๆ เย่หลิงซีจึงไม่ได้ปิดบังอะไร เอ่ยว่า “วัตถุดิบหลักที่ต้องใช้ในการก่อแก่นทองมีทั้งหมดสี่ชนิด ได้แก่ โอสถไขกระดูกทอง โอสถสงบใจ น้ำค้างสวรรค์สร้างสรรค์ และอาวุธวิเศษสำหรับสงบวิญญาณอย่างน้อยหนึ่งชิ้น”