เวลานี้อู๋เซิ่งไหนเลยจะเคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้! เพิ่งปะทะกันไม่ถึงหนึ่งกระบวนท่า อีกฝ่ายก็ใช้กระบวนท่าไม้ตายแล้วหรือ?
เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ตรงหน้าไม่เปิดโอกาสให้อู๋เซิ่งครุ่นคิดมากนัก เขาเร่งเร้าพลังปราณอย่างฝืนทน แก่นทองในทะเลปราณแทบจะหมุนจนเกิดประกายไฟ!
ผิวหินที่ปกคลุมร่างเขาซ้อนทับกันเป็นชั้นแล้วชั้นเล่า!
“เข้ามาเลย!” อู๋เซิ่งแสยะยิ้มอย่างดุร้าย พลางกวัดแกว่งพลองเขี้ยวหมาป่า ราวกับจะฟาดฝ่ามือยักษ์ที่สะเทือนฟ้าดินให้แหลกสลาย!
ลู่ฝานกดนิ้วทั้งห้าที่เหยียดยื่นออกไปลงอย่างฉับพลัน!
หึ่ง!
ชั่วพริบตาต่อมา ฝ่ามือยักษ์ก็เร่งความเร็วขึ้นทันที ปราณมารอันบ้าคลั่งแผ่กระจายจากห้วงอากาศ ตำหนักใต้ดินทั้งหลังกระเพื่อมสั่นสะเทือนอยู่ใต้พลังนั้น หินบนเพดานร่วงกราวลงมา!
ฝ่ามือยักษ์สีดำสนิทราวกับเป็นฝ่ามือของจอมมารที่ยื่นออกมาจากมิติต่างภพ!
ครืน!
ทันทีที่ฝ่ามือยักษ์สัมผัสร่างอู๋เซิ่ง มันก็ทำลายผิวหินทั่วร่างของเขาจนสิ้นอย่างป่าเถื่อน จากนั้นยังฟาดเขาลงกับพื้นอย่างรุนแรงด้วยพลังดุจทำลายไม้ผุพัง!
เย่หลิงซีซึ่งอยู่ห่างออกไปเบิกตากว้าง ใบหน้างดงามสง่าประณีตเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและไม่อยากเชื่อ!
สองพี่น้องสกุลลั่วต่างอ้าปากค้างมองภาพตรงหน้า จนรู้สึกคอแห้งผาก ราวกับกำลังโล่งใจที่เมื่อครู่ไม่ได้ลงมือกับเย่หลิงซี!
ถึงอย่างไร แม้แต่อู๋เซิ่งผู้บำเพ็ญกายเป็นหลักยังรับฝ่ามือนี้ไม่ไหว แล้วพวกนางจะเหลืออะไร?
ฟู่!
ชั่วขณะต่อมา พายุปราณรุนแรงก็แผ่ขยายออกจากแรงระเบิด!
เย่หลิงซีกับสองพี่น้องสกุลลั่วรีบเร่งสร้างม่านพลังปราณขึ้นป้องกัน!