ขณะที่ลู่ฝานกับมู่หยวนโจวต่อสู้เอาชีวิตเข้าแลก จุ้ยเทียนซึ่งกำลังประมือกับเจียวไม้ขุยอยู่ไกลออกไป ก็อาศัยหมอกสีเทาประหลาดสูบพลังเจียวไม้ขุยทั้งสองตัวจนแห้งเหือด ก่อนสังหารพวกมันลงได้สำเร็จ
ทว่าจุ้ยเทียนเห็นได้ชัดว่าใช้พลังไปไม่น้อย เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผาก เขาจึงหันมองไปทางลู่ฝาน
“เจ้าหนู ข้าไม่มีแรงเหลือพอจะช่วยเจ้าแล้ว อย่าแพ้เสียล่ะ” จุ้ยเทียนส่งกระแสจิตมา
ลู่ฝานไม่มีเวลามาสนใจจุ้ยเทียน
เวลานี้มู่หยวนโจวถูกสถานการณ์บีบคั้น จึงยกมือขึ้นอย่างเด็ดขาด ใช้พลังปราณแท้หยดหนึ่งจากหว่างคิ้ว ก่อนเร่งกระตุ้นให้มันกลายเป็นหมอกโลหิตปกคลุมกระบี่กระดูกหลายสิบเล่ม
แม้พลังของปราณแท้หยดเดียวจะอ่อนลงหลังเจือจาง แต่สำหรับลู่ฝานที่กำลังฝืนต้านอย่างยากลำบากอยู่ในตอนนี้ กลับส่งผลร้ายแรงอย่างยิ่ง
วิชาปราณฟ้ากล้าของเขาค่อย ๆ จางลงภายใต้การถล่มโจมตีอย่างต่อเนื่องของกระบี่กระดูกนับไม่ถ้วน
ขณะที่มู่หยวนโจวคิดว่าลู่ฝานใกล้จะต้านไม่ไหวแล้ว ดวงตาของลู่ฝานกลับวาบประกายคมกริบขึ้นมา
หึ่ง!
ชั่วพริบตา คลื่นโจมตีญาณทิพย์ไร้รูปร่างทะลวงผ่านตาข่ายกระบี่อันแน่นหนา พุ่งเข้าครอบคลุมร่างมู่หยวนโจวโดยตรง!
มู่หยวนโจวซึ่งกำลังจดจ่อควบคุมกระบี่กระดูก พลันรู้สึกสมองอื้ออึง ราวกับถูกใครใช้ค้อนทุบเข้าอย่างแรง
ฉวยโอกาสที่อีกฝ่ายเสียสมาธิเพียงชั่วครู่ ลู่ฝานก็ฝืนใช้ปราณฟ้ากล้าหยดสุดท้าย พุ่งทะลวงออกจากวงล้อมตาข่ายกระบี่
“ญาณทิพย์ขั้นปฐมกำเนิด! เจ้านี่มัน!” ใบหน้ามู่หยวนโจวเขียวคล้ำ ตั้งแต่แรกเขาก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าญาณทิพย์ของลู่ฝานแข็งแกร่งกว่าตน เพียงแต่ไม่อาจหยั่งรู้ได้ว่ามากกว่ากันเพียงใด
แต่เมื่อครู่ลู่ฝานระเบิดคลื่นโจมตีญาณทิพย์ออกมาอย่างกะทันหัน จนเขาสะท้านไปทั้งร่าง ทำให้อดคิดมากไม่ได้ หรือเจ้าหมอนี่ที่ต่อสู้กับตนได้อย่างสูสี จะเป็นสัตว์ประหลาดเฒ่าจากพันธมิตรหมื่นเซียน ซึ่งร่างกายเสียหายจนต้องชิงร่างศิษย์คนหนึ่ง?