กวานอวิ๋นเฟิงมีประสบการณ์สืบคดีโชกโชน ทั้งยังเป็นคนฉลาดและมองสถานการณ์ได้ทะลุปรุโปร่ง
เขาทบทวนอย่างละเอียดถึงขั้นตอนการลงมือที่หลินอวี่เพิ่งอธิบายไว้ แล้วพบว่า หากเป็นอย่างที่หลินอวี่ว่า ฆาตกรเคยลองใช้วิธีต่าง ๆ มากมายเพื่อฆ่าผู้ตาย โดยแต่ละครั้งไม่ได้หวังผลสำเร็จเต็มร้อย เพียงต้องการทำให้ทุกอย่างประจวบเหมาะกันเท่านั้น
เช่นนั้นแล้ว แม้ข้อสันนิษฐานของหลินอวี่จะมีรายละเอียดหลายจุดที่ต้องอาศัยเงื่อนไขเฉพาะเจาะจง แต่หากพิจารณาเพียงในแง่ความน่าจะเป็น ก็ถือว่าเป็นไปได้
ด้วยเหตุนี้ เมื่อมองแค่ความน่าจะเป็น ขั้นตอนทั้งหมดที่หลินอวี่กล่าวมาจึงนับเป็นหนึ่งในวิธีที่ฆาตกรอาจใช้ลงมือฆ่าผู้ตายได้จริง
เขายึดมั่นในหลักการข้อหนึ่งมาโดยตลอด ต่อให้มีโอกาสเพียงหนึ่งในร้อย ก็ต้องพิจารณาอย่างจริงจัง ห้ามละทิ้งไปง่าย ๆ เด็ดขาด
ความเป็นไปได้ของสิ่งที่หลินอวี่พูดเมื่อครู่มีมากกว่าหนึ่งในร้อยอยู่มาก อย่างน้อยก็สี่หรือห้าในสิบ
ดังนั้น แม้ตั้งแต่พบหลินอวี่มา อีกฝ่ายจะแสดงท่าทีไม่น่าเชื่อถืออยู่หลายครั้ง แต่ตอนนี้กวานอวิ๋นเฟิงก็จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับทุกคำพูดของหลินอวี่อย่างจริงจัง
เพียงแต่เขายังไม่อาจตัดสินตัวตนของหลินอวี่ได้อย่างแน่ชัด อีกฝ่ายเป็นฆาตกร ผู้สมรู้ร่วมคิด หรือแค่กำลังปั่นหัวตำรวจเล่นกันแน่?
กวานอวิ๋นเฟิงครุ่นคิดต่อไป คดีผู้เช่าหญิงเสียชีวิตนี้จนถึงตอนนี้ก็ยังระบุไม่ได้ว่าเป็นการฆาตกรรมหรือฆ่าตัวตาย
หากเป็นการฆ่าตัวตาย ข้อสันนิษฐานทั้งหมดของหลินอวี่ก็ย่อมใช้ไม่ได้
แต่หากเป็นการฆาตกรรม การตรวจสอบสิ่งที่หลินอวี่พูดก็ทำได้โดยตามหาเบาะแสจากแนวทางที่อีกฝ่ายเสนอ
ยิ่งไปกว่านั้น หลินอวี่ยังบอกแนวทางตามหาฆาตกรไว้สองทาง
หนึ่ง ตรวจสอบว่าก่อนเสียชีวิต ผู้ติดต่อกับใครบ้าง และบอกเวลาเดินทางกลับบ้านที่แน่ชัดให้ใครรู้
สอง ตรวจสอบว่าก่อนถูกฆ่า มีคนนอกคนใดใช้ข้ออ้างหรือปลอมตัวขึ้นไปบนดาดฟ้า แล้วเข้าใกล้ท่อระบายอากาศบ้าง
หากพบคนเช่นนั้น ก็จะระบุได้ว่าคดีนี้เป็นการฆาตกรรมหรือฆ่าตัวตาย และตรวจสอบได้ด้วยว่าสิ่งที่หลินอวี่พูดเป็นเรื่องจริงหรือไม่
กวานอวิ๋นเฟิงมองหลินอวี่ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ไม่พูดอะไรอีกสักคำ ก่อนหันหลังเดินออกจากห้องสอบสวนและกำชับลูกน้องให้จับตาดูหลินอวี่ให้ดี
จากนั้นเขาก็พาจางเฉียงกับหลิวรุ่ยซือออกไปสืบตามแนวทางที่หลินอวี่บอก
เขาไม่ได้เล่ารายละเอียดเกี่ยวกับหลินอวี่ให้ทั้งสองฟังมากนัก เพียงรีบแบ่งงานให้ทันที
เขาสั่งให้จางเฉียงกลับไปตรวจสอบประวัติการสนทนาและประวัติการโทรของผู้ตายก่อนเสียชีวิตอีกครั้ง
โดยเน้นตรวจสอบว่าผู้ตายบอกเวลาเดินทางกลับบ้านที่แน่ชัดให้ใครรู้บ้าง
กวานอวิ๋นเฟิงรู้ว่าเรื่องนี้ไม่ใช่งานยากสำหรับจางเฉียง เพราะก่อนหน้านี้พวกเขาเคยตรวจสอบเรื่องทำนองเดียวกันมาแล้ว รอบนี้เพียงทบทวนให้ละเอียดอีกครั้งก็พอ
เมื่อจัดการงานของจางเฉียงเรียบร้อย กวานอวิ๋นเฟิงก็รีบไปยังหมู่บ้านที่ผู้ตายอาศัยอยู่พร้อมกับหลิวรุ่ยซือ ตั้งใจติดต่อเจ้าหน้าที่นิติบุคคลเพื่อสอบถามว่า ก่อนหน้านี้มีใครขึ้นไปบนดาดฟ้าบ้าง
ในความคิดของเขา งานนี้ก็ไม่ซับซ้อนเช่นกัน หากต้องการขึ้นไปบนดาดฟ้า ก็จำเป็นต้องใช้กุญแจของนิติบุคคล และทางนั้นย่อมมีบันทึกที่เกี่ยวข้องเก็บไว้แน่นอน
กวานอวิ๋นเฟิงคิดไว้ว่า แม้หลินอวี่จะให้ข้อสันนิษฐานอย่างละเอียด และการทำตามนั้นจะช่วยประหยัดเวลาไปได้บ้าง แต่คดีนี้สร้างความหนักใจให้พวกเขามานานกว่าสองเดือน ความเคยชินจึงทำให้เขาคิดว่ายังต้องเหน็ดเหนื่อยอีกพักใหญ่กว่าจะได้ข้อสรุป
ทว่าเมื่อลงมือทำจริง งานทั้งสองส่วนกลับคืบหน้าอย่างรวดเร็วและราบรื่นผิดคาด แทบไม่มีอุปสรรค ทั้งสองฝ่ายก็ระบุตัวผู้ต้องสงสัยได้อย่างรวดเร็ว
ทางจางเฉียงตรวจพบว่า ก่อนเสียชีวิต ผู้ตายเคยบอกเวลาเดินทางกลับบ้านที่แน่ชัดให้คนเพียงสามคน ได้แก่ หัวหน้าบริษัท เพื่อนร่วมงานชายในแผนกเดียวกัน และแม่ของเธอ
ส่วนกวานอวิ๋นเฟิงกับหลิวรุ่ยซือก็ได้เบาะแสเช่นกัน
ในช่วงบ่ายของวันที่ผู้ตายกลับบ้าน มีคนคนหนึ่งอ้างว่าเป็นพนักงานบริษัทซ่อมท่อ โดยใช้เรื่องแก้ปัญหากลิ่นย้อนจากชักโครกของผู้พักอาศัยเป็นข้ออ้าง ขอขึ้นไปตรวจซ่อมบนดาดฟ้า
หมู่บ้านแห่งนี้ค่อนข้างเก่า นิติบุคคลทำงานไม่เป็นมืออาชีพนัก ระบบรักษาความปลอดภัยก็ธรรมดา
เจ้าหน้าที่ที่เข้าเวรในตอนนั้นไม่ได้คิดอะไรมาก จึงหยิบกุญแจพาคนนั้นไปเปิดประตูเหล็กที่เชื่อมขึ้นสู่ชั้นดาดฟ้า เมื่อเห็นอีกฝ่ายสวมชุดคล้ายชุดทำงาน ก็ไม่ได้ตรวจสอบตัวตนให้แน่ชัด
กล้องวงจรปิดของนิติบุคคลเก็บภาพไว้ได้มากที่สุดเพียง 30 วัน ตอนนี้ผ่านมาสองเดือนกว่าแล้ว จึงไม่อาจเรียกดูภาพในวันนั้นได้อีก
แต่เมื่อกวานอวิ๋นเฟิงนำรูปถ่ายของคนทั้งสามที่จางเฉียงตรวจสอบพบไปให้เจ้าหน้าที่เข้าเวรดู เจ้าหน้าที่ก็จำได้ทันทีว่าคนที่มาซ่อมท่อระบายอากาศในวันนั้นคือเพื่อนร่วมงานชายจากบริษัทของผู้ตาย
ถึงตรงนี้ ด้วยประสบการณ์สืบคดีมาหลายปี กวานอวิ๋นเฟิงก็ตัดสินได้ทันทีว่าเพื่อนร่วมงานชายคนนี้มีพิรุธอย่างยิ่ง และมีความเป็นไปได้สูงว่าเขาเป็นคนฉีดคาร์บอนมอนอกไซด์เข้าไปในท่อระบายอากาศเพื่อฆ่าผู้ตาย
เขารู้ว่าผู้ตายกับเพื่อนร่วมงานชายคนนี้ต่างก็ทำงานเกี่ยวกับการเขียนโปรแกรม ไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานซ่อมท่อแม้แต่น้อย ข้ออ้างของอีกฝ่ายย่อมเป็นเรื่องแต่งขึ้นมาอย่างชัดเจน
ไม่มีเวลาให้รอช้า กวานอวิ๋นเฟิงเรียกกำลังพลทันที แล้วพาจางเฉียงกับหลิวรุ่ยซือไปยังที่พักของเพื่อนร่วมงานชายคนนั้น ก่อนจับกุมและนำตัวกลับสถานีตำรวจได้อย่างราบรื่น
ระหว่างสอบปากคำ กวานอวิ๋นเฟิงใช้ลำดับการลงมือที่หลินอวี่วิเคราะห์ไว้เป็นแนวทาง แล้วซักถามไปทีละประเด็น
ใบหน้าของเพื่อนร่วมงานชายเต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ราวกับกำลังสงสัยว่าเหตุใดตำรวจจึงรู้วิธีลงมืออันรัดกุมของเขาได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
ยิ่งไปกว่านั้น ตำรวจยังเก็บลายนิ้วมือของเขาได้จากท่อระบายอากาศ ทั้งขั้นตอนการลงมือและหลักฐานต่างอยู่ในมืออย่างครบถ้วน เมื่อเห็นว่าต่อต้านไปก็ไร้ประโยชน์ เพื่อนร่วมงานชายจึงยอมสารภาพเรื่องที่ฆ่าผู้ตายด้วยตนเอง
แรงจูงใจในการลงมือเรียบง่ายมาก เป็นการฆ่าเพราะความรัก
เพื่อนร่วมงานชายคนนี้ตามจีบผู้ตายมานาน แต่ถูกปฏิเสธซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทว่าเขากลับพบว่าผู้ตายเดินทางข้ามมณฑลไปพบชายที่รู้จักกันทางอินเทอร์เน็ตอยู่บ่อยครั้ง
เขาคิดว่าตัวเองทุ่มเทใจให้เธอมานานขนาดนั้น กลับสู้ชายที่แค่คุยกันทางอินเทอร์เน็ตและไม่เคยพบหน้ากันไม่ได้ ความคับแค้นใจและความริษยารุนแรงจึงทำให้เขาคิดฆ่าเธอในที่สุด
เป็นไปตามที่หลินอวี่วิเคราะห์ เพื่อนร่วมงานชายคนนี้เริ่มหาวิธีต่าง ๆ เพื่อฆ่าผู้ตายตั้งแต่หนึ่งปีก่อน เพียงแต่ไม่มีวิธีไหนสำเร็จ
จนกระทั่งรู้ว่าผู้ตายต้องเดินทางไปทำงานต่างเมืองติดต่อกันหลายวัน เขาจึงคิดแผนฆาตกรรมในห้องปิดตายที่ตนเห็นว่าสมบูรณ์แบบขึ้นมา
เดิมทีเขาคิดว่าจะหลอกทุกคนได้ แต่ไม่คิดเลยว่าผ่านไปเพียงสองเดือน คดีก็ถูกคลี่คลาย
จางเฉียงกับหลิวรุ่ยซืออยู่ร่วมในการสอบสวนตลอดกระบวนการ จากคำให้การของเพื่อนร่วมงานชาย ทั้งคู่ยืนยันได้ว่าคดีนี้ไม่มีผู้สมรู้ร่วมคิด
ตอนนี้ทั้งสองจึงเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่า หลินอวี่ไม่ใช่ฆาตกรหรือผู้สมรู้ร่วมคิด แต่เป็นประชาชนผู้ให้เบาะแสสำคัญที่ใช้ประโยชน์ได้จริง
หลังการสอบสวนสิ้นสุดลง และเพื่อนร่วมงานชายยอมรับผิดพร้อมรับโทษ จางเฉียงกับหลิวรุ่ยซือก็รู้สึกราวกับปลดความเหนื่อยล้าที่แบกไว้ลงทันที
“จบแล้วเหรอ?”
“ทำไมรู้สึกว่าคดีนี้จบง่ายไปหน่อยนะ?”
“นั่นสิ ฉันนึกว่ากว่าจะจับฆาตกรของคดีนี้ได้ต้องเหนื่อยกันอีกยกใหญ่ ไม่นึกเลยว่าจะคลี่คลายได้ง่ายขนาดนี้!”
จางเฉียงกับหลิวรุ่ยซือรู้สึกโล่งใจ แต่ขณะเดียวกันก็ยังมึนงงอยู่ไม่น้อย
คดีที่สร้างความหนักใจให้พวกเขามานานกว่าสองเดือนกลับจบลงกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณบอกล่วงหน้า ทำให้ทั้งคู่รู้สึกแปลก ๆ อยู่เสมอ
จากนั้นทั้งสองก็เดินไปหากวานอวิ๋นเฟิง
“หัวหน้ากวาน เบาะแสที่หลินอวี่ให้มาดูเหมือนจะได้ผลดีมากเลยนะครับ ไม่นึกเลยว่าหัวหน้าจะใช้เบาะแสของเขามาวิเคราะห์ขั้นตอนการลงมือทั้งหมดของฆาตกรได้อย่างรวดเร็วขนาดนี้!”
“สมกับเป็นหัวหน้ากวานจริง ๆ สมกับเป็นหัวหน้าทีมของพวกเรา!”
คำพูดของทั้งสองแม้จะมีเจตนาประจบอยู่บ้าง แต่ก็ออกมาจากใจจริงด้วยความนับถือ
พวกเขารู้ดีว่า ต่อให้มีรายละเอียดมากแค่ไหน ก็ยากจะนึกออกว่ามีคนใช้ท่อระบายอากาศฉีดคาร์บอนมอนอกไซด์เข้าไป แล้วอาศัยท่อเก็บน้ำในชักโครกที่แห้งสนิทเพื่อฆ่าผู้ตาย
ในความคิดของพวกเขา หากกวานอวิ๋นเฟิงไม่มีความสามารถโดดเด่นทั้งด้านการวิเคราะห์และการคลี่คลายคดี ฆาตกรอาจหลอกทุกคนได้จริง ๆ และทำให้แผนฆาตกรรมในห้องปิดตายอันสมบูรณ์แบบสำเร็จ
เมื่อได้ยินทั้งสองพูด กวานอวิ๋นเฟิงเองก็รู้สึกว่าการปิดคดีได้รวดเร็วขนาดนี้ชวนให้มึนงงและไม่เหมือนเรื่องจริง
เขายิ้มเจื่อน ๆ “ฮะ ๆ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว เรื่องพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่ผมคิดขึ้นมาเอง ทั้งหมดเป็นการวิเคราะห์ของหลินอวี่ต่างหาก”
“เขาไม่ได้แค่ให้เบาะแสสำหรับคลี่คลายคดี แต่บอกขั้นตอนการลงมือของฆาตกรให้ผมฟังโดยตรงเลย”
พูดจบ สีหน้าตกตะลึงต่อหลินอวี่ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของกวานอวิ๋นเฟิงอีกครั้ง
ตอนนี้เขาเริ่มเชื่อแล้วว่าหลินอวี่มีความสามารถในการวิเคราะห์และคลี่คลายคดีอย่างสูงจริง ๆ
แต่เขาก็นึกถึงสิ่งที่หลินอวี่เคยพูดขึ้นมา ความสามารถนี้ไม่ได้มาจากการศึกษาในโรงเรียน และไม่ได้เรียนรู้จากผู้เชี่ยวชาญด้านการสืบสวนหรือการวิเคราะห์คดีคนใด หากแต่เกิดจากการอ่านนิยายออนไลน์แล้วเข้าใจขึ้นมาเองทั้งหมด
แม้จะไม่ค่อยอยากยอมรับ แต่เขาก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า หลินอวี่เป็นอัจฉริยะด้านการสืบสวนและการวิเคราะห์คดีจริง ๆ
ความตกตะลึงของกวานอวิ๋นเฟิงแผ่ไปถึงสีหน้าของจางเฉียงกับหลิวรุ่ยซืออย่างรวดเร็ว ทั้งสองอุทานออกมาพร้อมกัน
“หา?”
“หัวหน้ากวานพูดว่าอะไรนะครับ?”
“เรื่องพวกนี้...หลินอวี่วิเคราะห์ออกมาคนเดียวทั้งหมดเหรอครับ?”
ทั้งคู่ไม่ได้ใกล้ชิดกับหลินอวี่มากเท่ากวานอวิ๋นเฟิง จึงคิดมาตลอดว่าหลินอวี่เป็นเพียงประชาชนทั่วไปที่บังเอิญเข้ามาเกี่ยวข้องกับคดี และให้เบาะแสเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้เท่านั้น
แต่ตอนนี้พวกเขาต้องปรับความเข้าใจเกี่ยวกับหลินอวี่ จากประชาชนทั่วไปให้กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการวิเคราะห์คดี ซึ่งคลี่คลายคดีค้างคาที่ทีมสืบสวนไร้เบาะแสมานานกว่าสองเดือนได้ ความแตกต่างมหาศาลเช่นนี้ทำให้ทั้งคู่ยอมรับได้ยาก สีหน้าจึงเต็มไปด้วยความตะลึงงัน