หลังจากเฉินวั่นหลี่ก้าวเข้ามาในปราสาท ช่วงแรกยังมีผู้พิทักษ์หลายสิบคนที่ได้ข่าวพุ่งเข้าโจมตีเฉินวั่นหลี่
แต่ผู้พิทักษ์ระดับทหารพิเศษธรรมดาเช่นนี้ ในสายตาเฉินวั่นหลี่แล้วไม่ต่างอะไรจากกระดาษฉีก
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะเข้าใกล้ ก็ถูกเฉินวั่นหลี่ใช้ญาณโจมตีจนกลายเป็นคนไร้สติปัญญา หมดสภาพล้มระเนระนาดไปทั้งพื้น
ท่านี้ทำให้ผู้พิทักษ์ธรรมดาในปราสาทตกตะลึงจนขยับไม่ออก ท้ายที่สุดมันคือวิธีโจมตีที่เกินการรับรู้ของพวกเขาโดยสิ้นเชิง
ผู้พิทักษ์จำนวนมากขึ้นจึงไม่กล้าพุ่งเข้ามาอีก แถมช่วงนั้นเองพวกเขาก็ได้รับการแจ้งเตือนจากอันดรีย์ จึงเปิดระบบอาวุธรักษาความปลอดภัยของปราสาท
หวังใช้อาวุธรักษาความปลอดภัยสมัยใหม่ผ่านกล้องวงจรปิดมารับมือเฉินวั่นหลี่
บันไดระหว่างชั้นหนึ่งกับชั้นสอง ติดตั้งกล้องอินฟราเรดและอาวุธเลเซอร์เอาไว้
เพียงแตะต้องรังสีอินฟราเรดเหล่านั้น ปืนเลเซอร์จะยิงอัตโนมัติทันที
ไม่ต้องพูดถึงคน แม้แต่หมีโคลนตัวหนึ่งก็ถูกย่างสุกคาที่
ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า ภายใต้พลังญาณที่แผ่คลุมของเฉินวั่นหลี่ รังสีอินฟราเรดเหล่านั้นหลบซ่อนที่ไหนไม่ได้เลย
เมื่อเห็นเฉินวั่นหลี่ก้าวเดินขึ้นไปชั้นสองจริง ๆ
ฝั่งผู้พิทักษ์ในห้องควบคุมตื่นเต้นอย่างยิ่ง
อวี๋ชิงมองไกล ๆ แล้วส่ายหน้า เฉินวั่นหลี่คนนี้ช่างไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนาจริง ๆ ไม่รู้เลยว่าปราสาทแห่งนี้คือถ้ำเสือโพรงมังกร
"ที่นี่เต็มไปด้วยรังสีอินฟราเรด ไม่มีเครื่องมือเฉพาะทาง ตาเปล่าของเธอมองไม่เห็นแน่นอน พอแตะเข้าไปเมื่อไร..." อวี๋ชิงเพิ่งทันเตือนได้แค่นั้น