ช่วงเวลาต่อจากนั้น ราวกับถูกกดปุ่มเร่งความเร็ว
ทุกคนนอกจากเรียนหนังสือ ซ้อมรบ ก็กินข้าวนอนหลับ
ฉินเฟิงก็เหมือนเช่นเคย นอกเวลาเรียนก็ช่วยน้องๆ ชั้นปีอื่นในสาขาตอบข้อสงสัย
นี่คือสิ่งที่เรียกว่า คนเก่งนำคนอ่อน แล้วทุกคนก็ก้าวไปด้วยกัน สร้างชีวิตที่ดีงาม
ที่น่าสนใจคือ เพราะมีความชอบในการจับกุมสายลับ ฉินเฟิงยังได้รับเหรียญเกียรติคุณขั้น 2 จากโรงเรียนอีกด้วย
ส่วนคนในหอพักเดียวกันที่ร่วมจับกุมสายลับ ก็ได้รับรางวัลชมเชยครั้งหนึ่ง
อีกทั้ง ผู้ช่วยสอนเจิ้งฮุย เพราะแสดงบทบาทได้สมบทบาทมาก ยังได้เกียรติคุณขั้น 3 ส่วนตัวอีกด้วย แทบจะดีใจจนปากฉีกถึงใบหู
......
เวลาผ่านไปไว ใกล้ถึงวันสอบปลายภาค
ระฆังดังขึ้นภายในอาคารเรียนแห่งหนึ่งของสาขาวิชาการบัญชาการรบพิเศษ
เสียงเก้าอี้ถูกยกขึ้นดังระงม
ตามด้วยเสียงฝีเท้าดังเป็นจังหวะ
เหล่านักเรียนนายร้อยที่เข้าสอบ ต่างส่งข้อสอบตามระเบียบ แล้วออกจากห้องสอบ
ที่ทางเดิน หลายคนกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือดเกี่ยวกับข้อสอบก่อนหน้า
"ว้าว ข้อสอบครั้งนี้ ยากชะมัด!"
"ใช่ๆ ข้อสามนี่ฉันตันไปเลย!"
"พวกนายเลือกข้อไหน ฉันเลือกซี"
"ฉันก็เลือกซี"
"ฉันด้วย"
หลังจากตรวจคำตอบกันแล้ว หลี่เจียเซิ่งถึงได้วางใจ
ทุกคนเลือกซี ดูท่าจะไม่มีปัญหาละ
ตอนนี้ เขามองไปทางฉินเฟิงที่เดินอยู่ข้างหน้าอย่างสงสัยแล้วถาม
"พี่เฟิง นายเลือกข้อไหน"
"เลือกบี"
"......"
หลี่เจียเซิ่งกับพวกมองหน้ากัน คำด่าในใจอัดแน่นจนไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน
พวกเขาพิสูจน์ด้วยการลงมือจริงมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วว่า ความแม่นยำของฉินเฟิง แทบจะเทียบเท่าคำตอบมาตรฐาน
นั่นก็หมายความว่า คำตอบข้อนั้นต้องเป็นบีแน่นอน ทั้งหอพักยกเว้นฉินเฟิง ล้มทั้งกระดาน
ฟ่านต้าเล่ยพูดด่าอย่างไม่พอใจ "บ้าจริง! ตอนแรกฉันจี้จุด แล้วก็ชี้ไปที่บีแล้วแท้ๆ แต่พอเห็นคนเลือกบีเยอะ ฉันเลยดันเปลี่ยนเป็นซี!"