เฉินล่างกลับไปที่วิลล่าก่อน อาศัยแสงจันทร์สว่างไสวตักน้ำมาล้างคราบเลือดหน้าประตู แล้วค้นหาปลอกกระสุน เมื่อกลับเข้าห้องก็เก็บข้าวของของตัวเองให้เรียบร้อย จากนั้นตรวจดูห้องของแม่กับน้องสาว เผื่อมีอะไรตกหล่นไว้...
แสงจันทร์ค่อย ๆ มืดลง ท้องฟ้าทางทิศตะวันออกไกลเริ่มสว่างเป็นสีขาวซีด
เฉินล่างมาถึงคฤหาสน์ของตู้เฉิงเย่ ตำแหน่งที่ตั้งแห่งนี้ได้มาจากการค้นรถกับกระเป๋าของตู้เฉิงเย่
ขณะนี้มีรถยนต์จอดอยู่หน้าคฤหาสน์ 8 คัน เขากวาดตามองป้ายทะเบียนแล้วก็วางใจ ในบรรดารถเหล่านี้มีหลายคันที่จอดอยู่แถวบ้านเขาบ่อยครั้งตลอด 3 วันที่ผ่านมา
นั่นแสดงว่าลูกน้องของตู้เฉิงเย่อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้
เฉินล่างวางห่อสัมภาระใบเล็กที่เก็บเรียบร้อยไว้ข้างพุ่มหญ้า จากนั้นตรวจดูรถทีละคัน เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ในรถแล้วจึงเดินฉับ ๆ ไปยังห้องยาม ในห้องมี 4 คนกำลังเล่นไพ่นกกระจอก
“โฮ่ง ๆ ๆ!”
สุนัขป่าสองตัวเห่ากรรโชกอยู่หน้าประตู เฉินล่างสะเทือนฝีเท้าเพียงเล็กน้อย ร่างก็พุ่งเข้าไปในห้องยามราวกับเงาพร่า เพียงชั่วพริบตาก็สังหารยามทั้ง 4 คนราวกับลมพัดใบไม้ร่วง จากนั้นเปิดประตูห้องยามแล้วเตะสุนัขป่าตัวใหญ่ทั้งสองจนตาย
“ฟู่...!”
เฉินล่างปรับลมหายใจให้เข้าที่ก่อน แล้วจึงก้าวเข้าไปด้านในคฤหาสน์
ขนาดคฤหาสน์ของตู้เฉิงเย่เห็นได้ชัดว่าเล็กกว่าของน้องชาย เดินไปเพียงหนึ่งหรือสองนาทีก็มาถึงบริเวณอาคาร
แต่ที่นี่มีอาคารมากกว่า อาคารหลักหนึ่งหลัง และอาคารรองอีกสามหลัง เห็นได้ชัดว่าตู้เฉิงเย่อาศัยอยู่ร่วมกับลูกน้อง ไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร แต่สำหรับเฉินล่างแล้ว นับเป็นเรื่องดีอย่างยิ่ง
เขาอาศัยช่วงเวลาที่ผู้คนหลับสนิทที่สุด ลอบเข้าไปในอาคารรองหลังหนึ่งก่อน แล้วไล่ตรวจทีละห้อง เจอใครก็ซัดหมัดสังหาร ไม่มีใครหยุดหมัดของผู้ฝึกขั้นอั้นจิ้งได้